به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کرددانش،این جا در دانشگاه علوم پزشکی کردستان جشنی بر پاست، لیک جشنی متفاوت با تمام آن جشن هایی که تا کنون دیده ایم, جنس نفس, جشنی برای آنانی که رفتنشان آغازی برای دیگران شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کرددانش,,
زیر این سقف بلند جمعیت زیادی گرد آمده اند, جشنی که با تلاش و پشتکار سفیران زندگی پذیرای خانواده‌های مرگ مغزی و گیرندگان اعضاست, مسئول برگزاری این جشن جمعی از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کردستان هستند که زندگی بخشان و زندگی یافتگان به حیات را در آن گرد آورده و احیاء قلب و تولد دوباره ی «زندگی» را در آن گرامی داشتند.
,,
آری این جا «جشن نفَس» است, جشن کسانی که دست تقدیر، آنان را به دایره ی پیوند اعضاء کشانده است, این یکی عزیزی را در حادثه ای تلخ از دست داده و آن دیگری با دریافت عضوی، حیاتی دوباره یافته است.
,,
قدر زندگی را شاید کسی به اندازه ی اینان نداند و ضرب آهنگ تپش قلب ها، برای هیچ کس به اندازه ی این ها موزون نباشد؛ تپشی که هر آن می توانست آخرین نبض حیات باشد و بعد از آن دیگر هیچ؛ قلبی که آخرین فرصت های تپیدن خود را پشت سر می گذارد و نیستی و مرگ را پیش روی خویش، تلخ و دردمندانه نظاره می نماید؛ به ناگاه بارقه ای از امید در وجودش می درخشد و فرصت و مجالی نو برای شروعی تازه!
,,
پیوند اعضای مرگ مغزی امیدبخش‌ترین پاسخ است به ناامیدی تمام بیماران رنجوری که در فهرست انتظار پیوند نشسته‌اند, کسانی که با بد روزگار به شدت تقدیرگرا شده و به سرنوشت دردناکی چشم دوخته‌اند که تن رنجورشان را دربرگرفته است.
,,
«جشن نفس» پاسداشتی است برای تمام مادران و پدرانی که اعضای فرزندشان را اهدا می‌کنند, فرزندانی که مرگ مغزی شده و زندگی را ترک می‌کنند اما مرگ‌شان نوید زندگی دیگری است در تن رنجور همان بیماران بی‌امیدی که چشم انتظار شنیدن یک «آری» از والدین افراد مرگ مغزی‌اند.
,,
این جشن میزبان سه گروه است: گیرندگان اعضای پیوندی، اهداکنندگان اعضا و منتظران دریافت عضو. جشن نفس فرصتی است برای رویارویی این سه گروه از آدم‌ها که به واسطه یک پدیده سرنوشت مشترکی پیدا کرده‌اند: پدیده اهدای عضو.
,,
ماجرای اهدا عضو، ماجرای عاشقی است, داستان سیاه ترین لحظه شب که طلوعی درخشان را در پی داشته.... داستان ایثار خانواده هایی که با قلب های مهربانشان چنان خورشید، روشنی به زندگانی تاریک هم نوعان نیازمندشان بخشیدند و امروز شادی وصف ناپذیر اینان را به نظاره می نشینند و الحق که چه دشوار است این تصمیم و این سخاوتمندی و چه مصمم است اراده وصف ناپدیر کسانی که سربلند پشت سر می گذارند آزمون الهی را .... گویی در آن لحظات عجیب در اوج وصلند...
,,
و آن گاه که در این تاریکی سخاوتی می درخشد و به لطف نیتی پاک، قلبی از اندوه و نفَسی از شماره خارج می شود، آن هنگام تولدی دیگر در پیش است و شادی و نشاطی وصف ناپذیر از شروع زندگی دوباره.
,و این رسالت سنگین ماست که:
,جوانمردی را،
,سخاوت را،
,بزرگواری را،
,و حیات را جشن بگیریم؛ و این آغاز فرخنده را فریاد کنیم.
,باشد که طنین فریاد این تولد، سکوت بیماران نیازمند را بشکافد و هم صدایی من و تو در این میان آغازی باشد بر
,پایان چشمان خیس؛
,بر پایان نفَس های به شماره افتاده؛
,و بر پایان قلب های رنج دیده.
,آنان که رفتنشان آغازی برای دیگران شد، شایسته ی تقدیرند.
,
, ,
, ,
,
ارسال دیدگاه