از نقاط مشترک مدرنیزه سازی تفکر بنفش، القای تمدن سازی مدرن همسو با غرب است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ مرتضی یوسف زاده در اهروصال نوشت؛

در بایگانی تاریخ آنچه ماندگار و سند تاریخی است ،دست نوشته اصحاب قلم و عملکرد صاحبان مناصب خواهد بود  که این اصل از تراوش های عقلی ،عملی و ذاتی آنان در طول دوره خدمت ساتر میشود.

در رزومه چندین ساله یک تفکر تحلیلی در اهر شبیه دولت بنفش، پشت کردن به خاستگاه واقعی مردم و تکرار عقده های شخصی در قالب نقد و رفتار عقده گشایی از برخی جریان ها، تنها راهکار برون رفت از مشکلات فراگیر بوده واز آن بهره برداری شده است.

از نقاط مشترک مدرنیزه سازی این کانال فکری و دولت بنفش ،القای تمدن سازی مدرن، تحت شرایط همسو و در مراتب هم راستا بوده است، منظور از این بیان در فهم ساده تر اینکه دولت بنفش ارتباط با آمریکا را به عنوان کدخدا سرلوحه هر عملی میداند و  معدود اصحاب قلم در اهر ،کوشش برای طرح عقب ماندگی زبان آذری و موسیقی عاشیق را راهکار جذب و جلب عده محدود می پندارند و معیار توسعه و تمدن بدون بحث توسعه عمرانی، تولیدی و گردشگری کثرتا در این عناوین خلاصه میشود.
اما خزان عمر و تاریخ زودگذر وقتی به سرعت برق و باد طی میشود، انوار مشکات روشن شده و زبان متفکرین و داعیه داران فرهنگی گشوده شده و صحبت از توسعه عمرانی و فرهنگی اهر و افسوس از زیباییها و گردشگری مشکین شهر را مطرح میکنند و در ناچاری و ناکارآمدی عین دولتمردان همه مشکلات را بر گردن یک نفر می اندازند یعنی علت و دلیل عقب ماندگی را همین شخصیت میدانند و به جامعه القا میکنند.
گاه نگاه احساسی و عدم رویکرد علمی وعملی به توسعه فرهنگ گردشگری ،حرکت را به سمت فرهنگ دوسویه و غیرموثر همچون موسیقی عاشیق و گسترش زبان مادری معطوف میکند و از کاروان توسعه باز میدارد.
جای سوال اینکه آیا این مقوله هایی که بیشتر بر آنها متمرکز شده ایم، آیا در اهر متجلی شده و نق زدن های بسیار منتج به نتیجه مطلوب گشته و در   کدامین روند توسعه جا باز کرده است و چرا ما بیشتر به این عناوین گیر داده ایم؟!
راهکار چه بود؟ اگر از زبان ترکی و عاشیق به توسعه عمرانی و گردشگری عبور منصفانه و معقولانه می کردیم  و بر داشته های بالقوه و طبیعی منطقه بیشتر متوجه بودیم و از تفکر آرمانی و رویایی به سمت توسعه گردشگری ابزار تولید و اشتغال بهره و تمرکز می جستیم، اکنون وضعیت عمران و آبادی ما این نمیشد و ما حسرت مشکین شهر و کباب و قینرجه و گردشگری آن را نمیخوردیم.
در ادبیات و لحن برخی افراد هرچند در ظاهر رفتار دلسوزانه باشد اما در تلالو  افکار باطنی سیاق پوپولیستی و سکولار را نمیتوان انکار کرد .
علی ایحال ریشه تمامی این مشروحات در نگاه سطحی و هیجانی خلاصه شده است .و به حق باید گفت:نمیتوان بدون تحقیق عقلی و نقلی معتبر در تفکری درجا زد و از تحقیق و ملاک جعلی و غیرواقعی به نتیجه مطلوب رسید و انگشت انگ زنی را دلیل توسعه دانست.

انتهای پیام/