ایرباس یا رای باس؟!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسیم زنجان، سید حسینی در یادداشتی نوشت،دولت یازدهم در آستانه انتخابات ریاست جمهوری با دستانی خالی از کارستان برجام، با هماهنگی کدخدا و چراغ نیمه سبز کشورهای غربی اقدام به خرید هواپیماهای مرجوعی سایر کشورها به شرکت های بوئینگ و ایرباس می کند و آنقدر ناشیانه این کار را انجام می دهد که حتی وزیر راه دولت نیز تاب سوالی در این مورد از طرف خبرنگار خودی را نیز ندارد و با بدترین شکل با وی برخورد می کند؛ اما چرا با این همه مشکلات و گره هایی که در داخل وجود دارد و هرکدام یک ظرفیت بالقوه برای مانور دولت به حساب می آیند، دولت اقدام به خرید هواپیما می کند؟

جان پر کینز که در یک شرکت بین المللی آمریکائی به نام مِین مشغول به فعالیت بود اعتراف می کند:" ما عملا توسط سازمان جاسوسی آمریکا جذب و به کار گماشته شده بودیم. با لابی هایی که بین سیاستمدران آمریکائی و مسئولان صندوق بین المللی پول و بانک جهانی وجود داشت، اغلب به عنوان مشاوران مورد اطمینان این دو نهاد بین المللی معرفی می شدیم تا بدین ترتیب به کشورهای فقیر و در حال توسعه نشان دهیم مواردی را که ما مورد تایید قرار دهیم مورد وثوق روسای این نهادها خواهد بود.

وی می افزاید:" همین امر باعث می شد تا ما با کشورها وارد مذاکره شویم و به شرطی اقدام به اعطای وام های بین المللی و یا اعطای کمک مالی  از سوی آمریکا می کردیم که کشورها تعهد می دادند این وام ها را در جهت توسعه و پیشرفت در اختیار شرکت های غربی – آمریکائی قرار دهند. در واقع کشورهای بیچاره، بیچاره تر و فقیر تر می شدند و درست در زمانی که آنها بواسطه دریافت کمک ها و وام ها تبدیل به یک کشور بدهکار و سرسپرده می شدند، آن وام ها و مبالغ دریافتی به سوی شرکت های آمریکائی و اروپائی سرازیر می شد تا آنها علاوه بر کسب سود با ساز و کار از پیش تعیین شده، کشورهدف را بیشتر و بیشتر محتاج تر و بدهکار تر کنند."

به عبارت دیگر و با توجه به اعترافات پِرکینز، دولت روحانی مجبور است تا از این دو شرکت هواپیما خریداری کند. دولت مجبور است قرار داد خرید هواپیما را به امضا برساند تا بدینوسیله نه تنها عملا پولهای بلوکه شده خود را بدست نیاورده باشد؛ بلکه به میزان قابل توجهی نیز بدهکاری بالا بیاورد که قطعا در اقدامات بعدی مجبور خواهد بود به سمت وام های بین الملی دست دراز کند که باید تبعات آنرا از جمله خصوصی سازی مد نظر غربی و بدون هیچ گونه محدودیت، آزاد سازی قیمت ها، حذف تعرفه های گمرکی و لغو تمامی حمایت های داخلی از صنایع ملی را بپذیرد که مردم تاوان آن را خواهند پرداخت.

ای کاش دولت کمی هم به چیزی جز انتخابات فکر می کرد و مانور تبلیغاتی هواپیماها را تعطیل کرده و به داد معیشت مردم می رسید.

انتهای پیام/