تدبیر و امیدی که همان اندک امید ملت را به نا امیدی کشاند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اسنا، به راستی دولت آقای روحانی طی سه سال و نه ماه اخیر چه کارنامه درخشانی ازخود برجای گذاشته است؟ فردی که خود را اینگونه به ملت ایران معرفی کرد: سلام من روحانی هستم مردی سرخه ای،که دغدغه ی اصلیش حل مشکلات و دل مشغولی های مردم سرزمینش است باکلیدی ازجنس تدبیر و امید، تدبیر و امیدی که همان اندک امید ملت را به نا امیدی کشانده است.

تدبیرو امیدی که پس از فوت سردمدار اعتدال، اعتدال و میانه روی به شعار دولت دکتر روحانی اضافه شد.

اگر بخواهیم چند سالی به عقب برگردیم،خاطره ی خوشی که از آقای روحانی به یاد داریم، برمیگردد به همان روزهای شیرین نصب وی به مقام ریاست جمهوری و تغییرات دولت و آمدن روحانی به همراه کیلیدش که مصادف شده بود با صعود تیم ملی کشورمان به جام جهانی.

شعاری که آن زمان بین جوانان و علاقمندان به فوتبال دهان به دهان چرخید و حتی غیر ورزشی هارا نیز هم مشتاق جام کرد و هم مشتاق کلید، بادولت روحانی... رفتیم جام جهانی
آری باید همان روزهای شیرین میفهمیدیم که آسمان را به ریسمان بافتن جزء تاروپود این دولت است.

چندی بعد روند کشور همراه با ذهن مردم به سمت دربهای بسته تیم مذاکره کننده درخارج ازکشور سوق یافت و تیتر اکثر خبر ها و گفتگو ها مذاکراتی بود که با تمام موافق و مخالفانش در حال انجام شدن بود و مدیران وقت هیچ یک از هشدار ها و دلسوزی های پدری که لااقل چند دوره ای بیشتر از روحانی و کابینه اش تجربه داشته و ریاست هایی کثیری مثل ریاست جمهوری در کارنامه خود دارد و محاسن خود رابپای این انقلاب و برای خدمت به این ملت و حکومت سفید کرده است به جایی نرسید.

اری گویی باید کلید روحانی در قفل گیر میکرد تا میفهمید در پشت این لبخند ها و دست دادن ها، خنجری پنهان است و دشمن واقعی این ملت منتظر فرصت است، فرصتی که خنجر را از پشت فرو کنند.

همه منتظر بازشدن درهای امید بودند درهایی که پس از باز شدنشان قرار است ایران کن فیکون شود از ریزگرد ها گرفته تا ایمن سازی ناوگان هوایی همه در سطح استانداردهای جهانی. قرار است در سطح بین الملل شیطان بزرگ و همدستانش بما دست برادری دهند.

شاید این سوال در ذهنتان ایجاد شده باشد که چه ارتباط و سنخیتی بین روی کارآمدن دولت دکتر روحانی و صعود ایران به جام جهانی وجود دارد؟ جالب است بدانید تیم ملی کشورمان پیشرفت چشم گیر و قابل توجهی داشته است و برد های پیاپی و تلاش های روزافزون بازیکنان غیور تیم ملی، مارا نوید جام جهانی دیگری می دهد.

ولی هرگزیادمان نمی رود که چه کسانی زحمت جوانان ایرانی را به نام خود ثبت کردند و کدام مدیران دستاورد های هسته ای ایران را که با خون احمدی روشن ها بدست آمده بود، در قالب برد برد، به دشمن از پیش آشکار شده باختند.

هرچه که بود گذشت...کاش هرسال انتخابات بود. دکتر روحانی اخیرا سفرهای بسیاری را انجام میدهد ازین استان به آن استان از این پروزژه به آن پروژه و مدام فعالیت و سخنرانی و تحرک!
او میخواهد کم کاری این سه سال را در یک ماه جبران کند!

سوال اینجاست که این همه جوش و خروش در فاصله ی دوماه تا انتخابات چه معنایی میدهد وقتی که سه سال تمام دولت در خواب بوده؟

با غنی سازی وارد دولت روحانی شدیم با پر کردن قلب رآکتور اراک خارج میشویم، بدون غنی سازی تحریم های قبلی مانده صدای پای تحریم های جدید هم بگوش میرسد!

برای جوانان اشتغال زایی نشد که هیچ، براثر تورم بالا چرخ های صنعت نه تنها روان تر نشدند،بلکه آنهایی که مشغول به کار بودند نیز بیکار شدند.

به فرموده رهبر معظم انقلاب سال۹۶ سال حساس و سرنوشت سازی است، باشد که با بینش و بصیرت بیشتر به پای صندق های رأی رفته و سکان قوه مجریه را به دست کسانی بسپاریم که قدردان جوانان این مرز و بوم بوده و در کابینه شان جایی هم برای فرزندان نخبه و فعال قرار دهند و با اعتمادی همچون اعتماد رهبری به جوانان، سرنوشت این خاک عزیز را به دست نسل جدید بسپارند.

محمد جواد خدری فعال دانشجویی استان البرز

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تایید تمامی محتوای آن توسط « اسنا البرز » نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.

انتهای پیام/