بی خبر خواهی آمد...

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از آناج، هر شب که چشمانم را می بندم، به آمدنت فکر می کنم و ترسی تمام وجودم را فرا می گیرد که نکند واقعاً با آمدنت، صبحی دیگر را نبینم...
 
می گویند خواب، برادرت است؛ همانطور که در خواب، روح از بدن به طور موقت جدا می شود، با آمدن تو هم روح برای همیشه از جسم جدا می شود.
 
در قرآن کریم، سوره زمر، آیه ۴٢ آمده است: « خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض می‌کند و ارواحی را که نمرده‌اند نیز به هنگام خواب می‌گیرد؛ سپس ارواح کسانی که فرمان مرگشان را صادر کرده نگه می‌دارد و ارواح دیگری را (که باید زنده بمانند) بازمی‌گرداند تا سرآمدی معیّن؛ در این امر نشانه‌های روشنی است برای کسانی که اندیشه می‌کنند! »
 
پیامبر خدا (صلى الله علیه و آله) می فرمایند : « خواب برادر مرگ است و بهشتیان نمى میرند. »
 
نقل شده پیامبر گرامی اسلام هرگاه از خواب برمی خاستند ابتدا به سجده می رفتند و این حمد و سپاس را به جا می آوردند: شکر می کنم خدایی را که مرا مجدداً زنده کرد بعد از این که میرانده بود، شکر می کنم خدایی را که بازگشت به سوی اوست، شکر می کنم خدایی را که روح مرا به من بازگرداند تا او را عبادت کنم و شکر او را به جای آورم.
 
سالها قبل در سن نوجوانی کتابهایی در مورد مرگ و نزدیک بودنش به انسان خیلی می خواندم و شاید اغراق نباشد بگویم خواندن و فهمیدن نحوه لحظه لحظه جدا شدن روح از بدن، باعث چه وحشت عجیبی در وجود آدمی می شود...
 
نمی دانم اقتضای سن است یا بهانه مشکلات و دغدغه های زندگی که آدم هر چقدر سنش بالا می رود و به جوانی و میانسالی می رسد، کم کم مرگ را فراموش می کند و بعدها در پیری و ناتوانی به یاد مرگ و نزدیک بودنش به آدمی می افتد!
 
نمی دانم چرا باید فراموشت کنیم و از بودنت غافل شویم؟! با اینکه هستی و وجودت را در رفتن ناگهانی آشنایان و غریبه ها می بینیم ولی باز دل مشغولی های این دنیای زودگذر نمی گذارند تا به نزدیک بودنت عادت کنیم؛ عادت کردنی که چیزهای خوبی برایمان به ارمغان خواهد آورد، اینکه به این اعتقاد برسیم روزی بی خبر خواهی آمد تا با پشتوانه این آگاهی، به ذره ذره اعمال و گفتارمان بیاندیشیم و به حساب و کتاب اعمالمان برسیم قبل از اینکه دیر شود...
 
پیامبر خدا (ص) می فرمایند : « به حساب خود رسیدگی کنید قبل از اینکه به حساب شما برسند. » ( وسایل الشیعه ج 16 ص 99)
 
خدایا، توفیق بده با ذره ذره وجودمان بفهمیم که دنیا محل گذر است نه قرار...
 
خدای مهربان، کمکمان کن تا خود را آماده آمدن به سوی تو مهربانترین مهربانان کنیم...