به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از"ناصرون " حضور پرشور زنان و مردان، پیران و جوانان منطقه در مراسم روز گیسکان نشان از وفاداری خرد و کلان آنان به ایل بزرگ گیسکان بود!
از برجسته ترین نقاط قوت این اجتماع عظیم، پرهیز از هر گونه فعالیت های سیاسی و تبلیغاتی، با توجه به در پیش رو بودن انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا بود.
پرهیز از ورود به فعالیت های سیاسی وانتخاباتی تا جایی مورد تاکید بود که به همین دلیل در هنگام تجلیل از بزرگان و مفاخر گیسکان، از برخی چهره های نام آشنای این دیار که خود از دست اندرکاران مراسم نیز بودند تنها به دلیل نام نویسی در انتخابات شورای شهر برازجان، نامی برده نشد، در حالی که شایسته تجلیل و تعظیم بودند.
از دیگر نقاط قوت و زیبایی این مراسم، استفاده از ظرفیت های درونی منطقه بود، مجریان، دست اندرکاران، میهمانان و سخنرانان همه از فرزندان گیسکان بودند و این زیبایی کار را دو چندان نموده بود.
حضور خانواده های گرانقدر ۱۸ شهید سرافراز گیسکان و تجلیل از آنان و نیز حضور جانبازان سند گویای مردانگی و رشادت گیسکان بود، آن هم درست در مکانی که سال های نه چندان دور، شرزه شیران گیسکان، پوزه متجاوزان انگلیسی را به خاک مالیده و کوهستان گیسکان را گورستان آنان نمودند.
اگر چه رسانه های مختلفی در کنار صدا و سیمای مرکز بوشهر، این مراسم بزرگ را پوشش خبری دادند که در همین جا از همه آنان تقدیر می نماییم اما بهره برداری سیاسی یک رسانه معلوم الحال سبب و بهانه ای شد تا دست به قلم برده و اشاره ای به حقیقت موضوع داشته باشم:
اگر چه مردم خونگرم خطه دلیران گیسکان به مهمان نوازی شهره استان و کشورند، و آداب مهمان نوازی را به خوبی می دانند، و هماره می گویند:
«رزق ما با پای مهمان می رسد از خوان غیب
میزبان ماست، هر کس می شود مهمان ما»
اما با این همه، این همایش فامیلی، «مهمان ویژه ای» نداشت!
مهمانان مراسم، فرزندان برومند ایل بودند که دقایقی را با برادران و خواهران خود سخن گفتند و تا انتها نیز در کنارشان بودند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
آقای خبرنگار!
ایل من قدمتی به بلندای تاریخ دارد و قامتی استوار به استواری کوه هایش!
ایل من، گسترده خوانی است که قرن ها تاریخ را تغذیه می کند، از شرزه شیران جنگی اش که پوزه استعمار پیر انگلیس را به خاک مالیدند و کوه های لرده و جمغاری را گورستان آنان نمودند، تا شهیدان همیشه سرافرازش که جنوب و غرب کشور فداکاری و دلاوری شان را هرگز از یاد نخواهد برد.
از آن جانباز دلاورش که در آغازین روزهای نبرد، پا به پای شهید چمران در ستاد جنگ های نامنظم، پاهایش را به خاک دهلاویه بخشید تا آن که چشم بیدارش هنوز در خطوط مقدم دیده بانی می کند!
و امروز نیز، ایل من در عرصه های علم و عمل افتخار آفرین است و گواه آن، نخبگانی بودند که شما در روز گیسکان شاهد تجلیل از برخی از آنان بودید!
,
,
,
,
آقای خبرنگار!
ایل من لاشه ای نیست که کرکسان از آن لاشخوری نمایند، ایل من تمام تاریخ را تغذیه می نماید!
ایل من، مردمی قانع اند و محجوب!
اما شمایی که رسالت خبرنگاری دارید، نه سیاسی! ای کاش به جای لاشخوری سیاسی، اندکی هم از مشکلات گیسکان می نوشتید!
ای کاش می نوشتید که این جاده خاکی پر دست انداز شایسته شأن ایل بزرگ گیسکان نیست!
,
,
,
,
انتهای پیام/صا
]
ارسال دیدگاه