به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری تحلیلی جلفانیوز انقلاب اسلامی ایران تحولی عظیم در اکثر ساختارهای کشور به وجود آورد. برخی ساختارهای ناسازگار حذف شده و برخی که قابلیت سازگاری داشتند اصلاح شده و در چهارچوب اصول نظام اسلامی قرار گرفتند.
هنر از جمله مواردی بود که از ابتدای انقلاب نه تنها مخالفتی با اساس آن انجام نگرفت بلکه از آن به عنوان موکدی اسلامی یاد شد که میتوانست در صورت قرارگیری در مسیر صحیح به رشد و اعتلای مبانی انقلاب اسلامی و صدور پیام آن به سراسر جهان کمک شایانی کند.
دستیابی به این مهم نیازمند ایجاد تغییراتی بنیادین در ساختار هنر پیش از انقلاب بود اما متاسفانه در این خصوص به تغییراتی ظاهری بسنده گردید و از تحول درونی و تبدیل به هنر انقلاب و هنر اسلامی بی بهره ماند.
این کم توجهی به هنر باعث فاصله گرفتن روزافزون آن از انقلاب شد. تا آنجا که در واقعه عظیمی همچون هشت سال دفاع مقدس هنر ایرانِ پس از انقلاب عاجز از انتقال مفاهیم عمیق موجود، دچار شعارزدگی گردید و آنگونه که شایسته بود نتوانست نقش خود را در آن برهه حساس ایفا کند.
با گذر زمان فاصله هنر از انقلاب بدانجا رسید که هنر نه تنها نتوانست نقش خود را در فرهنگ سازی اسلامی به درستی ایفا کند بلکه به دریچه ای برای نفوذ و تهاجم فرهنگی مبدل شد. در این عرصه هنر سینما از پیشتازان بود که به دلیل میزان تاثیرگذاری بالا نقش عظیمی در ترویج فرهنگ غربی و تضعیف فرهنگ اسلامی ایفا کرد.
اما تفکر انقلابی از نفوذ در هنر لیبرالی ناامید نشده و هنرمندان انقلابی هرچند محدود اما در این عرصه وارد شده و فانوس هنر انقلابی را در میان تاریکی های موجود روشن نگه داشتند.
شهید هنرمند سید مرتضی آوینی در غربت هنر انقلابی، تعریفی جامع و کامل از هنر و هنر انقلابی ارائه می دهد که بنیانگذار حرکتی عظیم در این عرصه می شود و پس از او هنرمندان انقلابی با جرات و قدرت بیشتری پای در این عرصه نهاده و جریانی انقلابی در هنر به وجود می آید.
و امروز این جریان، مدیون آوینی و آوینی ها، با قدرتی روز افزون به پیش می رود و هرچند با تاخیری ۴۰ ساله اما خبر از انقلابی نوین می دهد. انقلابی در هنر برای هنری انقلابی.
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام
]
ارسال دیدگاه