دولتی که استراتژی اقتصادی ندارد نباید بر امور سیاسی کشور مسلط شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ گروه دانشگاه پیک دانشجو: اگر ضعف اقتصادی بر ما حاکم نبود توان جنگیدن نیروهای انقلاب در دوران دفاع مقدس مضاعف شده و اداره جنگ نابرابر با دشمنان با سهولت بیشتری صورت می گرفت.

تلاش نظامی استکبار جهانی برای سرنگونی جمهوری اسلامی ایران تحقق نیافت زیرا در طول دوران دفاع مقدس بخصوص بعد از برکناری بنی صدر و شهادت شهید رجایی، سکان اجرایی کشور در دستان رئیس جمهوری قرار داشت که هم فقیه بود هم خبیر و دانا و نگاهش به سرمایه های انسانی و مادی درون کشور بود. ثبات سیاسی و دفاعی کشور و خروج پیروزمندانه از دوران سنگین ۸ سال دفاع مقدس نتیجه ایستادگی رهبری انقلابی و مردم انقلابی ایران بود.

به دنبال این ایستادگی ، استکبار جهانی، جنگ شدید و طولانی اقتصادی بر ملت ما تحمیل نموده که مصداق جنگ فرسایشی در عرصه اقتصادی است.

برای مواجهه با جنگ اقتصادی، نظامی انقلابی می طلبد.نظامی انقلابی است که بتواند انقلاب اقتصادی را در تولید و اشتغال به وجود آورد.

با اقتصاد فرسایشی و غیر انقلابی که دولت های گذشته تا کنون بر این ملت انقلابی تحمیل نموده اند نمی توانیم مشکل تولید و اشتغال این کشور را حل نمائیم. انقلاب اقتصادی که مقام معظم رهبری شروع آن را اقتصاد مقاومتی اعلام نمودند مثل مقاومت در مقابل تحریم و مشقت در شیب ابی طالب در دوران حصر سیاسی و اقتصادی بر رسول گرامی اسلام و گرویدگان به آن حضرت بوده که نیازمند صبر و تحمل و از خودگذشتگی ست.

اولین ساز و کار آن برکناری مدیران غیر کارآمد و غیر مقاومتی و غیر انقلابی است با مدیران رفاه طلب، منفعت جو و ویژه خوار نمی توان به مشی انقلابی در اقتصاد رسید. مدیرانی که در طول چند دهه گذشته صرفا به فکر اقتصاد و بزک کرده با دنیای خارج بوده اند هیچگاه نمی توانند به فکر برون رفت از شرایط سختی که برای مردم به ارمغان آورده اند باشند. چنین مدیرانی محور اقتصادی آنان واردات در اکثر شاخه های اقتصادی است.

آنچه که مقام معظم رهبری در طول چند سال گذشته بدان تاکید نموده و حتی هوشمندانه زیر شاخه های اقتصاد مقاومتی را ترسیم نموده اند دولت های گذشته و خصوصا دولت فعلی صرفا در حد شعار بدان پرداخته و هیچگاه نتوانسته و یا نخواسته عملا در حوزه اقتصاد مقاومتی وارد شود ، چون دولت های تکنوکرات بخصوص از نوع سهامی خاص که این دولت بدان عمل می کند ، اعتقادی به مقاومت سیاسی _ مقاومت اقتصادی و مقاومت فرهنگی و … ندارد.

اصولا سر فصل های اقتصاد ملی و انقلابی چیست؟ تعارضات اقتصاد ملی و انقلابی با اقتصاد وارداتی در کجاها نمایان می گردد؟ این شاخص ها عبارتند :

۱_ مدیران انقلابی و حلال خور و حلال محور در مقابل مدیران مفت خور و حرام خور.

۲_ تکیه بر تدوین و اجرای مرام نامه اقتصاد اسلامی ، در مقابل اقتصاد سرمایه داری و اقتصاد ربوی.

۳_ ایجاد چهارچوب الگوی اقتصاد ایرانی و اسلامی ، در مقابل اقتصاد بی رحم وارداتی.

۴_به خدمت گرفتن جوانان و متخصصین داخلی در حوزه اقتصاد ملی با سرمایه های ملی ایرانیان در مقابل فراری دادن استعدادهای جوان و نخبگان با کم محلی و ایجاد سرخوردگی در بین آنها.

۵_اقتصاد ملی و مقاومتی تولید کننده و اشتعالزاست ، در مقابل آن اقتصاد وارداتی ، مصرف زدگی و از بین برنده اشتغال درونی است.

۶_اقتصاد ملی و اقتصاد مقاومتی تحریم را بی اثر می کند اما اقتصاد غیر ملی تقویت کننده تحریم است.

۷_تقویت اقتصاد ملی و اشتغال و تولید داخلی تورم و رکود را به حداقل می رساند اما اقتصاد سرمایه داری و متکی بر واردات باعث تقلیل ارزش پول ملی شده و سرمایه های کشور را به شدت به تحلیل می برد.

۸_در اقتصاد ملی اکثریت جمعیت مستقیم و غیرمستقیم بهره مند می شوند اما در اقتصاد سرمایه داری درصد بسیار پایینی از جامعه به منفعت های کلان می رسند.این درصد پایین که بعضا سرمایه داران نوکیسه می باشند هم قدرت را با پول می خرند و هم به دنبال نظام نوچه پروری در درون کشورند ، اصطلاحا هم از توبره می خورند هم از آغل.اما نتیجه ای که می‌خواهیم از این یادداشت استخراج کنیم سه نکته اساسی است :

۱_ نظام انقلابی و مردم انقلابی ، نیاز به دولت انقلابی دارد.

۲_ صفات دولت انقلابی ، اطاعت از قوانین اسلامی ، مدیران سالم و حلال خور و ضد حرام خواری و حرام صفتی است.

۳_ دولت انقلابی شعارش بر محور “تعاونوا علی البر و التقوی و لا تعاونوا علی الاثم و العدوان” است. بنابراین باید به تدوین استراتژی اقتصادی نظام براساس قانون اساسی و منویات رهبری اقدام نماییم. دولتی که استراتژی اقتصادی ندارد نباید بر امور سیاسی کشور مسلط شود.

پاک نژاد متکی 

انتهای پیام/