به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از افق انزلی نوزدهمین سالگرد زنده یاد سیروس قایقران کاپیتان فقید تیم ملی فوتبال ایران و اسطوره فوتبال استان گیلان و باشگاه ملوان عصر روز پنج شنبه ۱۷۷ فروردنی ماه سال جاری در مسجد حسینیه کلویر بندرانزلی برگزار می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, افق انزلی,همه ساله چهره های بزرگ ورزشی کشور و استان گیلان و همچنین جمعی از بازیکنان تیم فوتبال ملوان بندرانزلی با حضور با شکوه مردم در مراسم بزرگداشت سیروس قایقران شرکت می کنند.
,قایقران در سال‌های ۵۷ تا ۶۳ افتخارات زیادی را برای ملوان و گیلان به ارمغان آورد مانند دو گلی که وارد دروازه پرسپولیس کرد و یا گل زیبایی که به تیم منتخب مازندران زد.
,قایقران در ۱۰۰ مسابقه ملی شرکت کرد که تعداد ۴۳ بازی از آنها رسمی بود در ۲۱ بازی نیز کاپیتان تیم ملی بود و ۱۴ گل برای تیم ملی به ثمر رسانده است.
,وی اولین بازی ملی را در ۳۰ دی ماه ۱۳۶۳ برابر یوگسلاوی و آخرین بازی ملی را در ۲۶ فروردین ۱۳۷۲ برابر بوسنی انجام داد.
,بخشی از زندگی نامه قایقران:
,زنده‌یاد سیروس قایقران در اول بهمن ۱۳۴۰ در محله کلویر بندر انزلی پا به عرصه هستی نهاد. سیروس از همان ابتدای کودکی به فوتبال در زمین‌های خاکی کلویر روی آورد و با استعداد درخشانش به عضویت تیم فوتبال منتخب آموزشگاه‌ها درآمد.
,وی در ۱۶ سالگی در سال ۱۳۵۶ موفق شد به عنوان یکی از مهرهای اصلی در تیم‌های نوجوانان و جوانان ملوان استعدادهای خود را به نمایش بگذارد و با مهارت‌های منحصر به فردش ملوان را به رتبه قهرمانی باشگاه‌های گیلان رساند.
,قایقران در سال‌های ۵۷ تا ۶۳ افتخارات زیادی را برای ملوان و گیلان به ارمغان آورد مانند دو گلی که وارد دروازه پرسپولیس شد یا گل زیبایی که وارد دروازه تیم منتخب مازندران کرد.
,در این دوران وی به عنوان یک بازیکن استثنایی با ویژگی‌های اخلاقی عالی و منش پهلوانی در میان عموم مردم محبوب شد.
,وی آنقدر متواضع و افتاده بود که همه افراد به او علاقه‌مند بودند. لبخندهای صمیمی‌اش هیچ‌گاه از لبان او دور نمی‌شد و قلبش مانند دریا پاک و بی‌آلایش بود.
,سیروس در سال ۱۳۶۳ به تیم‌ملی دعوت شد و در سال ۶۶ تنها فوتبالیست شهرستانی بود که شادروان دهداری بازوبند پرافتخار کاپیتانی تیم‌ملی ایران را به بازوان او بست.
,در سال ۶۷ در جام ملت‌های آسیا در قطر، تیم‌ملی ایران با رهبری سیروس به مقام سومی دست یافت و در سال ۶۹ تیم ایران را با گل‌های زیبایش پس از ۲۰ سال به قهرمانی در بازی‌های آسیایی پکن رساند.
,سیروس در آن دوران نه تنها در ایران بلکه در آسیا و اروپا هم به عنوان یک بازیکن استثنایی مطرح شد و با وجود داشتن پیشنهاد از تیم‌های آلمانی به الاتحاد قطر پیوست.
,سیروس در اوج شهرت هرگز مغرور نشد و اصالت خود را فراموش نکرد و بعد از مدتی بازی در قطر، مجددا به تیم اول خود ملوان پیوست و این تیم را قهرمان جام حذفی و راهی مسابقات آسیایی کرد.
,وی در سال ۷۲ به عنوان بازیکن و سپس مربی به تیم کشاورز تهران پیوست و نتایج قابل‌توجهی به دست آورد. و سپس به تیم دسته دومی مسعود هرمزگان پیوست و مدتی در آنجا مشغول به مربیگری شد.
,در سال‌های ۷۶ و ۷۷ سیروس بارها تمایل خود را برای بازگشت به ملوان به عنوان بازیکن یا مربی اعلام کرد. اما در اوایل سال ۷۷ که وی برای تعطیلات نوروز همراه خانواده‌اش به انزلی آمده بود در بازگشت و در حالی‌که همراه فرزند، همسر و برادر همسرش در اتومبیل رنوی خود عازم تهران بود، در حوالی امامزاده هاشم با کامیون خاور تصادف کرده که منجر به فوت وی و فرزندش شد. روحشان شاد و قرین رحمت باد.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه