دانشگاه در آستانه سقوط/اعتیاد در خوابگاه های دانشجویی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کرددانش،یادگار رحمانی دانشجوی رشته‌ی زبان و ادبیات عربی دانشگاه کردستان در یادداشتی نوشت:

اصولا همه با شنیدن اسم دانشگاه یک محیط کاملا فرهنگی و علمی و عالی به ذهنشان خطور می کند ولی آیا  در واقعیت نیز همینطور است؟

عمدتا هیچ کس جز خود ما دانشجویان از وضعیت دانشگاه خبر ندارد و خوب اوضاع آن را می دانیم ولی هیچ وقت به دنبال دلیل آن نگشته ایم که چرا وضعیت دانشگاه اینگونه است شاید این حاصل بیخیالی و کم توجهی ما باشد که چرا دانشگاه اینطوری است, ما دانشجویان اصلی ترین دلیل این کار هستیم و به اصطلاح فلاسفه علة العلل این ماجرا هستیم شاید یکی بگوید که مثلا عوامل دیگری نیز از قبیل اساتید, کارکنان, حراست و عوامل اجرایی نیز در این قضیه دخیل هستند بله آن ها نیز دخیل هستند ولی نقش آنان بسیار کمرنگ است چون دانشگاه برای دانشجو است و اگر دانشجو نباشد دانشگاه نیز معنایی ندارد که این در مورد عوامل دیگر صدق نمی کند مثلا دانشگاه می تواند حراست نداشته باشد و نبود آن ضرری به دانشگاه در صورت تکامل عقلی و فرهنگی دانشجو نمی رساند.

دانشجویان دانشگاه کردستان اصولا افرادی بی نطم و یا به اصطلاح disorderly هستند که درک درست و منطقی از نظم ندارند و برای همین اکثرا خسته و بی حوصله و افسرده هستند و دلیل آن نیز نداشتن نظم در امور است برای مثال اگر مسئولان محترم دانشگاه یک روز به خوابگاه مرکزی سر بزنند می بینند که وارد یک زندان شده اند و تمام زندانیانش به استثنایی بعضی از آنان عموما بیمار و افسرده و بی نظم هستند و اتاق ها معمولا سرشار از دود سیگار و جدیدا هم که افیونی جدید به اسم‌ (گل) که به صورت گسترده در بین دانشجویان یافت می‌شود  هستند و این یعنی مرگ و نابودی دانشجویان و نابودی دانشجویان نابودی دانشگاه را به دنبال دارد.

من نمی دانم مسئولان دانشگاه چرا نسبت به این قضیه هیچ اقدامی نمی‌کنند؟؟واقعا جای سؤال است که با وجود تعداد کثیر افراد معتاد و سیگاری در خوابگاه ها هیچ برخوردی با آنها نمی‌شود؟؟

همین افیون های آلوده که امروز گریبان گیر دانشجویان شده که حاصل بی عقلی و کم خردی آنان است که بدان روی آورده اند دلیل اصلی افت تحصیلی و بی نطمی دانشجویان ماست, دانشجویی که روزش را با سیگار آغاز کند و طول روز دائما در حال کشیدن سیگار باشد و شب ها نیز به همین منوال و با گوش دادن به آهنگ های در حد فوق غمگین و نهیلیستی و در سر کلاس نیز تمام توجه‌ش معطوف به دختر های همکلاسیش باشد آیا واقعا این فرد می تواند در آینده شخصی مفید در جامعه باشد؟؟

جنابان مسؤل محترم آیا واقعا چنین چیزی را برای فرزندان خود می‌پسندید؟؟

آیا دوست دارید پسر و دختر دلبندتان در دانشگاه انواع رفتار ها و کنش های ضد ارزشی را یاد بگیرند و فردا به یک معضل و یا صراحتا بگم به یک انگل اجتماعی تبدیل شوند؟؟؟

در دانشگاه کردستان جلوی ساختن دابسمش های شاد و جالب را می‌گیرند و جلوی پخش کردن این همه مواد مسکر و مخدر را در عجبم که چطور نمی گیرند؟؟

امروزه دانشگاه عزیز ما در حال فروپاشی اخلاقی است و باید فکری به حالش کرد, مسئولان محترم باید به نحو احسن به این مسایل رسیدگی کنند چون این قضیه دین و دنیای دانشجویان ما را تباه می‌کند.

یادگار رحمانی

انتهای پیام/