دید و بازدید عید نوروز، چند قدم تا فراموشی!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، هنوز خاطره مهمانی ها و رفت و آمد های ساده و بی تکلف از اذهان بسیاری از ما فراموش نشده است و روزگاری بود که هر هفته اعضای خانواده ها و یا دوستان و آشنایان در کنار هم جمع می شدند و اوقات خود را به گرمی و شادی می گذرانند.

معمولا هر پنج شنبه و جمعه و در تعطیلات، یا مهمان بودیم یا مهمان داشتیم و با حداقل امکانات لحضات شاد و لذت بخشی را کنار هم می گذرانیدیم اما انگار یا فراگیر شدن تکنولوژی همه چیز از جمله رفت و آمد ها هم رنگ مجازی به خود گرفته است.

هر چند که کاهش رفت و آمد ها بین خویشاوندان و جمع دوستان دلایل متعددی دارد اما انگار صلحه رحم هم نیز قربانی فضای مجازی شده است.

شبکه های اجتماعی نه تنها باعث شده تا ارتباطات در یک خانواده کاهش پیدا کند بلکه در کاهش رفت و آمد ها بین خانواده ها و قوم و خویشان نیز موثر بوده است و دید و بازدید های حضوری جای خود را به دید و بازدید های مجازی بدهد.

البته برخی معتقدند که فضای مجازی تنها نوع دید و بازدید ها را تغییر داده و حتی باعث افزایش ارتباطات شده و فقط نوع روابط تغییر یافته است.

اما سوال اینجاست که آیا فضای مجازی می تواند جای دنیای واقعی را بگیرد و آیا ارتباطات مجازی نیاز های انسانی ما را برآورده می کند؟

عید دیدنی یا دید و بازدید نوروزی یک رسم زیبا و دوست داشتنی و یکی دیگر از آیین های نوروزی است. رسم است که  در نوروز، اول به دیدن بزرگان فامیل و یا شخصیت های علمی و اجتماعی می روند. در بسیاری از این عید دیدنی ها، همه اعضای خانواده شرکت دارند.

دیدنهای نوروزی از روزهای نخست فروردین که تعطیل رسمی است شروع شده و گاهی اوقات تا سیزده فروردین (و یا تا آخر فروردین) بین خویشاوندان و دوستان و آشنایان دور و نزدیک، ادامه دارد.

دید و بازدید یکی از هیجان‌انگیزترین سنت‌های نوروز است که حال و هوای آدم‌ها را عجیب عوض می‌کند و دیدارها را تازه و آن قدر مهم و جذاب است که خیلی‌ها به خاطرش قید مسافرت‌های نوروزی را می‌زنند و ترجیح می‌دهند این ایام را از دست ندهند و در شهر و دیارشان بمانند و به عید دیدنی بروند.
ادش بخیر هنگام رفتن به خانه اقوام برای دید و بازدید به صورت دسته جمعی می رفتیم و در بین راه دیگر دوستان وهمسایه ها را می دیدیم و عید نوروز را به همیدیگر تبریک می گفتیم.

شاید این روزهای نوروز خانواده هایی که برای دید و بازدید در کوچه ها و خیابانها می بینیم اندک باشند و در این میان سفر گردشگران و مسافران نوروزی فراوان دیده می شوند.

انگار این سنت زیبای ایرانی کارکرد زمانهای قدیم خود را از دست داده است و عمل به سنت ها برای نسل جوان ارزشی ندارد.

با همین دید و بازدیهای عید نوروز بود که اگر اقوام کینه و کدورتی از یکدیگر به دل داشتند را به فراموشی می سپردند و سال جدید را با دوستی ومهربانی آغاز می کردند.

دید و بازدیدهای عید نوروز سبب می شد تا اقوامی را که در طول سال به دلیل برخی از مسائل و مشکلات کمتر ارتباط داشتیم را می دیدیم .
اما امروز شرایط کاملا فرق کرده، فامیل نه تنها در طول سال همدیگر را نمی بینند بلکه حتی در ایام عید هم دید وبازدیدها فقط به رفتن به خانه اقوام نزدیک و پدر و مادر خلاصه می شود و خبری ازآن همه جنب و جوش قدیم نیست.

برخی از خانواده ها هم شاید در این ایام تنها چند روز را به مسافرت بروند اما به همه می گویند که همه تعطیلات را در سفر هستیم و به این شکل خودشان را از رفت و آمد میهمان ها خلاص می کنند.

فاطمه میره کی بانوی 70 ساله سنندجی که دید و بازدیدها را سبب نزدیک شدن دل‌ها به هم می‌دانست در گقتگو با خبرنگار آفتاب دل گفت: در گذشته دید و بازدیدهای عید جذاب بود کسانی که از هم کدورتی داشتند و از هم دلخوربودند و شاید حتی با هم قهر، نوروز را بهانه‌ی خوبی برای آشتی می‌یابند و به دیدار هم می رفتند و آشتی می‌کردند.

  وی سال نو را بهانه‌ی خوبی برای تازه شدن دیدارها و نادیده گرفتن کدورت‌ها دانست و گفت: نوروز و دید و بازدیدهای آن بهترین بهانه برای آشتی و فراموش کردن کدورت‌هاست.

 شور و شوق ایرانی‌ها برای دید و بازدید، زن و مرد و پیر و جوان و خردسال و میانسال نمی‌شناسد و برای همه‌ی لذت‌بخش است.

آنچه که در این خصوص باید مد نظر داشت این است که ارتباطات مجازی هرگز نمی تواند جای صله رحم را بگیرد چرا که ما انسان هستیم و باید نیاز های اجتماعی خود را از طریق روابط اجتماعی تامین نماییم.

تفاوت بسیاری بین دیدار، گفتگو و شنیدن صدای یکدیگر با چت کردن های اینترنتی وجود دارد و تقویت ارتباطات انسانی و عاطفی تنها با روابط دیداری و لمس کردن یکدیگر از نزدیک امکان پذیر است نه از پیش صفحه رایانه یا تلفن همراه.

انسان به عنوان موجودی اجتماعی نیاز دارد تا با خویشان و کسانی که به آنها تعلق خاطر دارد از نزدیک در ارتباط باشد و قطعا این مهم از طریق فضای مجازی محقق نخواهد شد.

دنیای مجازی و شبکه های اجتماعی کارکردهای خاص خود را دارند و نباید این کار کرد را بیش از آنچه که هست بسط داد چرا که پاسخگوی نیاز ها نخواهند بود و هرگز نمی توانند جای روابط انسانی را بگیرند.

انتهای پیام/