سال «اقدام و عمل»، سالی برای شناخت مدیران غیرانقلابی، تنبل، کم کار و بی اعتنا به مشکلات مردم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نورآنلاین، رهبر انقلاب در بخشی از سخنرانی روز گذشته خود در حرم رضوی، بگونه ای کنایه آمیز سخن از مدیران انقلابی و غیر انقلابی کرد و فرمودند هرجا مدیران انقلابی کار کردند به پیش رفتیم و موفقیت حاصل شد. ایشان در بخشی دیگر تلویحاً از اقدام نکردن و عمل نشدن به اقتصاد مقاومتی که شعار امسال قرار داده شده بود، انتقاد فرمودند. قرآن کریم، در دوگانه مدیران انقلابی و غیرانقلابی، یکی از ویژگی های اصلی جریان انقلابی را جهاد و تلاش در راه خدا و یکی از ویژگی های اصلی جریان غیرانقلابی درون حکومت اسلامی (مریض دلان سیاسی) را تنبلی و راحت طلبی می داند. انقلابیون همواره اهل «اقدام و عمل» اند و مسئولین غیرانقلابی همواره «کم کار و تنبل و راحت طلب»

اهل عمل نبودن، ویژگی مشترک منافقین و مریض دلان 

از آیات متعدد قرآن کریم اینگونه استنباط می شود که اصلی ترین ویژگی جریان نفاق، حرف زدن و عمل نکردن است؛ و یکی از مهمترین عرصه های عمل نیز «جهاد در راه خدا» است. حال مصداق این جهاد و متعلَّق آن در هر زمانی متفاوت است. در یک زمان، وظیفه ای که خداوند و ولیّ خدا تعیین می نماید، جهاد نظامی است و در زمانی دیگر جهاد اقتصادی.  

این مسئله (عمل به دستورات خدا و ولیّ خدا) آن قدر مهم است که در برخی آیات خداوند صراحتاً غضب خود را از این مسئله ابراز می دارد:

«یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ * کَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ» (صف: 3-2)
خداوند در آیات دیگری به مذمت مریض دلانی می پردازد که در مقام حرف می گویند چرا سوره ای نازل نمی شود که در آن فرمان جهاد باشد، ولی در مقام عمل و به هنگام جنگ، از شدت ترس گویی در حال مرگ اند: (محمد:20)
اینگونه است که در آیه بعد آنان را در ابتدا به اطاعت و سپس به زدن حرف سنجیده ای که می دانند به آن عمل خواهند کرد، دعوت می کند:

«طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَّعْرُوفٌ فَإِذَا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ» (محمد: 21)
خداوند در آیات دیگری نیز که در شأن منافقین نازل شده است، سخن منافقین را بیان می نماید که در پاسخ به فرامین ولیّ می گویند: «شنیدیم و اطاعت خواهیم کرد»، اما به هنگام عمل از دستورات ولیّ سرپیچی می کنند: (نور: 49-47)
در ادامه همین آیات نیز به مصداق دیگری از حرف زدن و عمل نکردن منافقین اشاره فرموده است و آن زمانی است که با شدت هرچه تمام تر قسم یاد می کنند که اگر فرمان جهاد داده شود، حتماً اطاعت خواهیم کرد: (نور: 53) و خداوند هم که می داند آنان اهل «عمل» نیستند، به آنان اینگونه پاسخ می دهد:

«قُلْ لا تُقْسِمُوا طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ؛ بگو هیچ حاجت به سوگند نیست اطاعت شایسته بهتر از سوگند خوردن است.» (نور:54) 
آیات متعدد دیگری در قرآن کریم مربوط به ادعای منافقین و وعده آنان برای شرکت در جهاد است که در «عمل» خلاف آن را انجام می دادند و در جهاد شرکت نمی کردند. (توبه: 41 و 42؛ توبه: 88؛ احزاب: 16-9؛ فتح: 11) 

عمل به دستورات ولیّ، همراه با کسالت و کراهت

زمانیکه منافقین در برخی مواقع برای پوشاندن نفاق خود مجبور به عمل به دستورات ولیّ هستند نیز، آن را با کسالت و کراهت انجام می دهند. برخی آیات قرآن نیز به این مسئله اشاره دارند. خداوند در یک آیه شریفه به اقامه نماز با کسالت (نساء: 142) و در آیه دیگر، به نماز و انفاق با کسالت توسط منافقین اشاره دارد: (توبه: 54) 

در آیه دیگری نیز به شرکت برخی از مؤمنین مریض دل در جهاد اشاره کرده و به آنان عتاب می کند که چرا بگونه ای راه می روید که گویی خود را به زمین چسبانده اید:
✳️«یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ما لَکُمْ إِذا قِیلَ لَکُمُ انْفِرُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ» (توبه: 38)

به عبارت دیگر، یکی از نشانه های جریان نفاق و مریض دل این است که اگر هم در مواردی مجبور به عمل به دستورات ولیّ شود، بگونه ای عمل می کند که بی حوصلگی و کراهت و بی اعتقادی به انجام آن عمل، در ظاهرش پیداست.

نتیجه گیری
به عقیده نگارنده، رهبر انقلاب از ابتدا نیز می دانست که مسئولین و مدیران مورد خطابشان که عمدتاً افرادی با تفکرات لیبرالی هستند، که حل همه مشکلات را وابستگی به کدخدا و دوستان کدخدا می دانند نه اعتماد به ظرفیت های درونی کشور، اصولاً نه انقلابی هستند و نه اعتقادی به اقتصاد مقاومتی دارند. 

با این پیش فرض، انتخاب شعار سال با عنوان «اقتصاد مقاومتی، تولید و اشتغال» بیش از آنکه شعاری برای مسئولین  باشد، برای مردم بوده است تا در عرصه انتخابات پیشرو ، مرزبندی های سیاسی برای آنها کاملاً آشکار و جریان مؤمن انقلابی اهل عمل از مدیران بی عمل و مریض دلان راحت طلب، به خوبی تمییز داده شوند.

پایان گزارش