اگر خودم و خانواده ام را قطعه قطعه کنند از راهی که انتخاب کرده ام منصرف نخواهم شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، پاسدار شهید علی اکبر خدایی در روز شانزدهم خرداد ماه سال 1316 در شهر بیجار گروس در خانواده­ای مذهبی دیده به جهان گشود، پدرش حسین و مادرش مارال خانم نام داشت. علی اکبر در کانون گرم خانواده و با عشق به اسلام و آموزه­های دینی پرورش یافت. علی اکبر با پشت سر نهادن ایّام طفولیّت در همان زادگاهش سواد را در حد خواندن و نوشتن آموخت. علی اکبر کودکی بیش نبود که والدینش یکی پس از دیگری دار فانی را وداع گفتند و علی اکبر با تمام وجود طعم تلخ یتیمی و محرومیّت از نعمت پدر و مادر را چشید و با سختی­های فراوان دوران نوجوانی و جوانی را پشت سر نهاد.

علی اکبر در سال 1339 به سنّت رسول گرامی اسلام(ص) لبیک گفت و به امر مقدّس ازدواج اهتمام ورزید و در روز پانزدهم خردادماه سال 1342 در جریان مبارزات معمار کبیر انقلاب اسلامی با رژیم ستم­شاهی قرار گرفت و از همان روزها شیفته­ امام خمینی(ره) به عنوان مرجع عالی قدر جهان اسلام شد. علی اکبر بعد از ازدواج چند سالی به شهر تبریز مهاجرت کرد و با کار ساده­­ای که داشت زندگی اش را اداره می کرد.

علی اکبر قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و در سال 1357 به زادگاهش شهر بیجار بازگشت و به شغل فرش­فروشی مشغول شد. با اوج­گیری مبارزات مردمی علیه رژیم­ستم­شاهی، دوشادوش سایر انقلابیّون شهر به ­فعّالیّت پرداخت و با شکل­گیری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی جزء اوّلین کسانی بود که به عضویّت سپاه درآمد. به هنگام عضویّت در سپاه، ثمره­ زندگی­اش دو فرزند دختر و دو فرزند پسر بود و افتخار می کرد در مسیری گام نهاده که پاسدار اسلام و انقلاب است.

با رویش قارچ گونه گروهک­های ضدّ انقلاب در منطقه­ کردستان، علی اکبر بارها به مأموریّت­های مختلف از جمله عزیمت به شهر بوکان و منطقه تکاب که در تصرّف ضدّ انقلاب بود، در برابرشان سینه سینه یپرد کرد و گاهی که فرزندانش به او پیشنهاد می دادند تا به شهر قم مهاجرت کنند؛ در جواب آن­ها می گفت: تا زمانی که در کردستان صدای گلوله به گوش می رسد ترک این منطقه جایز نیست و باید ماند و با ضدّ انقلاب جنگید.

شهید خدایی در میان هم­رزمانش به نسبت سن و سال بالایی داشت، ولی با این وجود خستگی را خسته کرده بود و با شور و نشاط خاصّی در عملیات­ها شرکت می­کرد و پ در بین آنان از محبوبیّت زیادی برخوردار بود.

پاسدار شهید علی اکبر خدایی سرانجام در شب بیست و سوم تیرماه سال1361 ـ مصادف با بیست و سوم ماه مبارک رمضان ـ بر اثر اصابت گلوله به سر شربت گوارای شهادت را نوشید و به همراه پنج تن از هم­رزمانش در روستای ظفرآباد دیواندره به آرزوی دیرینه­اش دست یافت.

فرازی از وصیّت­نامه­ شهید:

اگر به جرم حمایت از قرآن، خود و چهار فرزندم را قطعه قطعه کنند و این کار را چندین  بار انجام دهند از راهی که انتخاب کرده ام منصرف نخواهم شد.