چشم پوشی از بودن در کنار خانواده در اضای خدمت رسانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پارسیان خبر؛هر ساله حال و هوای نوروزی از هفته‌های پیش از تعطیلات عید شروع شده و شور، هیجان و فعالیت تمام جامعه را فرا می‌گیرد، اما به محض آغاز تعطیلات نوروز به یکباره تمامی شلوغی ها و رفت و آمدها پایان گرفته و شهر رنگ و روی دیگری پیدا می کند.

نوروز، هر چند برای اکثر مردم مترادف با تعطیلات ، استراحت ، سفر و فرصتی برای تجدید قوا برای آغاز سالی بهتر به شمار می رود در این میان هستند کسانی که به دلیل ماهیت شغلی  نه تنها نمی توانند از تعطیلات سال نو استفاده کنند بلکه حتی ممکن است با آغاز سال نو حجم کار بیشتری را متحمل شوند.

وقتی واژه تعطیل رسمی به زبان می‌آید تصور بر این است که هیچ کس در این روز کار نمی‌کند، اما برخی مشاغل هستند که تعطیل شدن کارشان حتی برای یک لحظه تبعات سنگینی به همراه دارد؛ از شغل‌های حساس تا شغل‌هایی که شاید در ظاهر حساس نباشند، اما نباید تعطیل شوند.
شاید با خودتان فکر کنید که این افراد با کار کردن در ایام عید و خدمت به مردم، حقوق و دستمزدشان را می‌گیرند، اما واقعا چند نفر از ما حاضر یم در شب عید کار کنیم و حقوق آن را هم بگیریم.

به همین دلایل، بیراه نیست اگر بگوییم فعالیت این شهروندان سخت کوش در ایام عید، نوعی ازخودگذشتگی است که جای تقدیر و تحسین دارد و واقعا جای دوری نمی‌رود اگر دست کم یک روز در سال، از فداکاری شاغلانی بگوییم که کار برای رفاه مردم را با تعطیلات شیرین عید طاق زده‌اند.

پزشکان، پرستاران,آتش نشانان, مأموران اورژانس،اصحاب رسانه و خبرنگاران, رفتگران شهر که مامور نظافت شهرها هستند و بقال های قدیم یا سوپرمارکت داران امروزی جزو قشرهایی محسوب می شوند که حتی پنج روز اول بهار هم تعطیل نیستند یا بصورت شیفتی مأمور به خدمت می شوند،زیرا نقش آن ها در شهر ها حیاتی است وبرای ایجاد نظم و انضباط ,قانون , رفاه و اطلاع رسانی حضور آن ها الزامی است.

پلیس ، نیروهای رسمی انتظامی، ارتش و سپاه هم خیلی‌هایشان، شب عید را در پادگان‌ها، ستادها، مقرها و زاغه‌های مهمات می‌گذرانند و در بهترین حالت با تبریک تلفنی، لحظات شیرین تحویل سال را با خانواده‌شان شریک می‌شوند.

انتهای پیام/