آقای مدیر کل قسم روباه را باور کنم یا دم خروس را!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اورامانات، نشریه "ده نگی کوردستان" مورخ سه شنبه 10/12/95 مصاحبه ای مفصل با جناب آقای مهندس ملکی مدیرکل محترم راه و شهرسازی کردستان انجام داده است.

در مصاحبه ای طولانی، به روش مرسوم تمامی مصاحبه ها، مدیر محترم مصاحبه شونده، انبوهی از اطلاعات، آمار و ارقام متفاوت را ارائه کرده است، البته ما سالهاست که به این چنین سخنان و ادعاهایی عادت کرده ایم، ادعاهایی بسیار گزاف تر و بزرگتر را هم شنیده و خوانده ایم، اما چه می شود کرد!؟

می پذیریم، امیدواریم که این بار نیز "انشاءالله گربه باشد!" با نگاهی خوش بینانه، فرمایشات جناب مدیر را می پذیریم... در جای جای مصاحبه، چندین بار با زبانی غیربهداشتی و نیش دار، گذشته را مورد نقد قرار داده، از نحوه کار مدیران گذشته با کنایه انتقاد کرده و با این جمله "در کردستان از فرصت ها استفاده نشده است" افاضات خود را به پایان رسانده است.

تا اینجای کار، چندان به دل نمی گیریم، این رویه ی مرسوم تمامی مدیران، نه در کشور ما، بلکه در تمامی دنیاست، پیش از رسیدن به قدرت، دلسوز مردم و منتقد جدی قدرت هستند، بعد از رسیدن به پست و مقام، ابتدا شعار می دهند، وعده و وعید هم که الی ماشاءالله، بعد از مدتی زبان به گلایه و شکایت از عملکرد مدیران گذشته می گشایند، در نهایت که به بن بست رسیدند، بهانه جوئی می کنند، فرار به جلو می کنند، زمین و زمان را به هم می دوزند، بحث های حاشیه ای و جنجالی درست می کنند تا ذهن مردم را منحرف کنند، سپس فرد منتقد دیگری در قالب منجی ظاهر می شود و این چرخه ی معیوب، سالها و سالها ادامه می یابد!

اما مصاحبه با جمله ای تکان دهنده به پایان می رسد، "من در سه ماهه ی اول خیلی جاها رفتم که بومی های اینجا نرفتند" و سپس مقادیری تعریف و تمجید از خود! در مورد تعریف و تمجید از خود که نیازی به هیچ توضیحی نیست، اهل دل می دانند که تعریف از خود، به مثابه چیست!؟

اما در مورد بند اول، ببخشید جناب مهندس ممکن است بگویید که شما کجا رفته اید که بومی های ما نرفته اند!؟می شود با مصداقی توضیح بفرمائید!؟ شاید خدایی ناکرده جای ناجوری تشریف برده باشید!؟البته در شأن مدیران نظام نیست که هرجائی تشریف فرما شوند!

جناب مدیر! لطفاً شما دیگر صحبت از بومی و غیربومی نکنید، خیر سرتان! ما خود به اندازه ی کافی دلمان از این بومی های نالایق، خون است... نمونه ی بارز و آشکار آن، همین آقای دکتر فیروزی خودمان، ایشان خود را منتسب به جبهه ی اصلاحات می دانند، طائفه ای که ادعا می کنند بند نافشان را با اعتراض و انتقاد بریده اند، از قضا از همین یا انتصاب! به آلاف و اولوف هم رسیده اند، اما در هشت سال دولت احمدی نژاد که به زعم ایشان و دوستانشان، بزرگترین خسارتها به مملکت وارد شد، این جناب فیروزی ما، روزه ی سکوت گرفته بودند، ظاهراً منافع مبارکشان ایجاب نمی کرد که اظهار نظر کنند، اما بعد از آمدن شیخ دیپلمات، ستاره ی اقبال جناب آقای دکتر فیروزی، درخشید و به بالاترین پست استان نزدیک شد، به پست و مقام رسید و مایه ی خیر و برکت خود و اطرافیان خود شد.

پست های فرمانداری و مدیرکلی را مانند نقل و نبات، به دوستان عمدتاً آموزش و پرورشی خود هبه می کردند، اما حال که مردم پس از چهارسال، از عملکرد این حضرات پرسش می کنند، به جای پاسخگوئی به منتقدان، اصطلاح "تورم انتقاد" را جعل می فرمایند، همان کسی که می فرمود: دانستن، حق مردم است!!! اما جهت استحضار حضرتعالی باید عرض کنم که مردم ما به چنان رشد سیاسی و فرهنگی رسیده اند که دیگر خام این بازی ها نمی شوند، برای ما بومی و غیربومی، شیعه و سنی و... فرقی ندارد، تمام مردم کشور، در کردستان بومی محسوب می شوند، مادامی که قدمی در راه اعتلای این آب و خاک بردارند، تا زمانی که صادقانه خدمت کنند.

راستی جناب آقای ملکی! خود را نابغه ی مدیریت و راهساز قرن معرفی کرده اید، ایرادی ندارد، انشاءالله که چنین است، باور بفرمائید آرزو می کنیم که اینگونه باشد، حداقل از مدیریت داهیانه ی شما، کردستان ما منتفع خواهد شد... اما ما می دانیم، متأسفانه می دانیم که شما بعد از ماه ها انتصاب به عنوان مدیرکل، یک بار هم از سروآباد محروم بازدید نکرده اید، از همه دردناکتر اینکه بعد از مدتها که از انتصاب مدیر جدید سروآباد می گذرد، شما ایشان و سایر همکاران خود را نمی شناسید! (در این مورد حاضریم سند و مدرک موثق ارائه کنیم!)در حالی که ادعاهای محیرالعقول می فرمائید!؟

انتهای خبر/