اعتقادی که «علی‌آقا» به چفیه داشت سوای باورهای امروزی بود/ مسئولان بهتر از هرکسِ دیگری می‌دانند برای هر صندلی چند شهید داده‌ایم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، نسیبه عبدالعلی‌زاده در چهارمین جشنواره‌ی اسوه‌های صبر و ایثار با اشاره به درخواست متولیان برنامه مبنی بر انداختن چفیه بر دوش، اظهار داشت: چفیه با اینکه وزنی ندارد اما بر روی دوش من سنگینی می‌کند، زیرا اعتقادی که شهید تجلایی به این چفیه داشت سوای باورهای امروزی بود.

وی با اشاره به اینکه شهدا به امید دریافت مقام و درجه به جبهه‌ها نرفته بودند، ادامه داد: هیچ کدام از کسانی شهدا منتظر دریافت عناوین دنیایی نبودند و اساسا به این فکر نمی‌کردند، بلکه با تفکر بسیجی وارد نبرد می‌شدند و دست آخر همگی در همان هیبت بسیجی به شهادت رسیدند و حتی پیکر برخی از آنها هنوز هم باز نگشته است.

همسر سردار شهید علی تجلایی خاطر نشان کرد: علی آقا وقتی در مقابل بسیجیان قرار می‌گرفت، رنگشان می‌پرید زیرا اعتقاد داشتند که این بسیجی‌ها از پس کارهایی برمی آیند که فرماندهان از انجام آن عاجزند.

عبدالعلی‌زاده اذعان کرد: در نتیجه اگر ما می‌خواهیم چفیه‌ای که یادگار آنها و همرزمانشان هست را بر روی دوش بیندازیم باید در قدم اول مانند ایشان فکر کنیم.

این همسر شهید با بیان اینکه اخلاص خصیصه‌ی بارزی بود شهدای انقلاب  بود، افزود: پس از شهادت علی آقا همیشه بر این باور بودم که چون ایشان اخلاص زیادی داشت به این مقام نائل آمد، اما پس از شهادت سردار شهید کاظمی، سردار همدانی و شهدای مدافع حرم به این نتیجه رسیدم که تواضع خیلی بالاتر از اخلاص باعث شهادت می‌شود.

وی یادآور شد: البته جوانان این را بدانند که ما این شهدا را در زمان خودشان نشناختیم، اینکه چه کارهایی انجام می‌دهند و یا چه باورها و تفکراتی دارند بعدها بر ما مشخص شد.

عبدالعلی‌زاده دلیل تمام مصیبت‌هایی جامعه را در دوری ازتفکر بسیجی دانسته و اذعان کرد: مسئولین باید بیش از دیگران مراقب باشند، آنها بهتر می‌دانند که برای هر صندلی چند شهید تقدیم شده است و امروز نیز هنوز زنان و مادرانی هستند که همسران و فرزندان خود را پیشمرگ می‌کنند تا ما با خاطری آسوده به زندگی ادامه دهیم.

این همسر شهید عنوان کرد: برخی تصور می‌کنند گذر زمان منجر به کهنه شدن یاد این شهدا می‌شود در حالی که چنین نیست بلکه ما هر روز با این شهدایمان زندگی می‌کنیم و حضور آنها در زندگی‌های ما جریان دارد.

وی با اشاره به وصیت شهید تجلایی یادآور شد: علی‌آقا وصیت کردند که دو مسئله را هرگز فراموش نکنیم، یکی عشق به امام زمان و رهبری جامعه اسلامی و دیگری نفرت از دشمنان نظام است که باید همیشه سرلوحه‌ی اعمال ما قرار گیرد.

عبدالعلی‌زاده متذکر شد: اکنون باید پاسخ این سوال داده شود که چطور شد دشمنان اسلام دوست شدند و ما به روی ایشان لبخند زدیم! عشق به رهبری کجا رفته است؟

وی با بیان اینکه اگر دوباره به گذشته بازگردم، بازهم علی‌آقا را با تمام این مشکلات برمی‌گزینم، گفت: عاقبت بخیری فقط در حرکت پشت سر مقام معطم رهبری حاصل می‌شود، زیرا بودند انقلابیون زیادی که راه را گم کردند و به عاقبت بخیری نرسیدند.