خانه تکانی بهانه ای برای در کنار هم بودن

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خمین نیوز خانه تکانی، اولین مشخصه نزدیک شدن به سال نو و روزهایی نو است، سالی که در آن باید همراه با تمیز کردن، پلیدی‌های مادی و روحی را نیز دور کرد.

خانه تکانی سنتی است که از دیر باز در ماه‌های پایانی سال برای استقبال از بهار انجام می‌شود و بر گرفته از علاقه به تازگی و نو شدن است.

رسم خانه تکانی در تمام مناطق ایران از اسفندماه آغاز می‌شود.

خانواده‌های ساکن در شهر و روستای شهرستان خمین نیز چند روز قبل از عید، شروع به تمیز کردن خانه‌های خود می کنند.

در هفته‌های پایانی سال با گذر از هر کوچه‌ای می‎توان فرش‌های شسته و پهن شده بر دیوار و پشت بام‌ خانه‌ها را مشاهده کرد.

بعضی از خانواده‌ها با همکاری یکدیگر فرش‌های خانه را شستشو می‌کنند و بعضی این کار سخت اما لذت بخش را به قالی شویی‌ها می‌سپارند.

شستن پرده اتاق‌ها، موکت‌ها، پتوها از دیگر بخش‌های خانه تکانی در خمین است.

معمولا نظافت اتاق‌های خانه در یک هفته مانده به عید انجام می‌شود تا طراوت و تمیزی در سال تحویل احساس شود.

زنان مهمترین عضوی از خانواده هستند که بر انجام خانه تکانی  تاکید دارند.

زنان به خوبی می‌دانند کدام قسمت از خانه نیاز به نظافت بیشتری دارد و کدام وسایل باید تغییر کنند.

زنان گرد و غبار را از گوشه‌های خانه  می زدایند و تمام وسایل خانه را می‌شویند زیرا اعتقاد دارند هیچ وسیله ای نباید در زمان تحویل سال کثیف باشد.

آخرین مرحله در خانه تکانی جاروکشی و شستن حیاط و بیرون از خانه است که این کار را یک روز قبل از آغاز نوروز انجام می‌دهند.

امروزه با وجود وسایل جدید شستشو و دکوراسیون خانه‌ها، کار خانه تکانی به سهولت انجام می‌شود اما در زمان گذشته دیوارهای خانه‌ها در روستاها کاه گل بود و جهت سفید کاری به جای گچ و رنگ از خاک رس سفید استفاده می‌شد.

همچنین به علت اینکه داخل خانه معمولا تنور وجود داشت و از چراغ‌های پی‌سوز به منظور روشنایی استفاده می‌شد و دیوارها در مدت یک سال سیاه می‌شد؛ برای سفیدکاری مجدد آنها خاک رس سفید را با آب حل می‌کردند و به دیوارهای خانه می‌مالیدند.

نکته مهم در خانه تکانی گذشته و امروز همکاری  تمام افراد خانواده برای تمیز کردن وسایل خانه و بهانه‌ای برای حضور اعضای یک خانواده در کنارهم است.

بدون تردید این همکاری و مشارکت مهمترین کارکرد خانه تکانی و عامل بقای این سنت دیرین  در طول تاریخ است.

انتهای پیام/