شیرینی لبخند نشاندن بر لب کودکان یتیم را فراموش نکنیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آساره خبر؛ زمستان با تمام سردی و سختی که داشت کم کم رو به پایان است و بهار سر سبز از راه می رسد تا نویدی از زیبایی بهار را به ارمغان بیاورد و چشمان منتظر ما به انتظار بهاری باطراوت و سر سبزی طبیعت خدادادی است .

با نزدیک شدن بهار و فرا رسیدن عید باستانی مادران ایرانی طبق سنتی که در گذشته هم مرسوم بوده است  خانه تکانی می کنند تا گرد و غبار روزهای تلخ یکساله را از خانه ها بزدایند .

درفصل بهار خریدهای نوروزی آغاز می شوند و خیابان ها مملو از جمعیتی می شود برای خرید لباس و وسایل مورد نیاز منزل و اهل خانه در این روزها  شادیها را تقسیم می کنند  دوستی ها را ضرب و اختلاف ها را منها و دید و بازدیدها در این ایام رنگ و بوی بیشتری به خود می گیرد .

مردم ما طبق آیین دیرینه ای که دارند با فرا رسیدن عید باستانی عزیزان از دست رفته را در این ایام فراموش نمی کنند و این نشانه اوج مهربانی آنها  است لذا نقطه ی اوج این مهربانی در  پنجشنبه ی آخر سال است  که با رفتن خود  به آرامستان ها  عزیزان از دست رفته را از آمدن بهار و آغاز فصل مهر و محبت بی نصیب نمی کنند .

در این ایام که بازار پر از شلوغی و هیاهو است از کسانی باید یاد کنیم که قدرت خرید ندارند و یا به علت از دست دادن پدر خود نمیتوانند آن چیزی که می خواهند بخرند .

به یاد داشته باشیم کودکانی راکه منتظر لبخند ما هستند آری خوب به یاد آوریم که روزی این کودکان چشمهایشان به راه بود تا پدربیاد و آنها را برای خرید لباس عید به بازار ببرد اما دست تقدیر سایه ی پدران این کودکان را گرفت و بهار آنها را به خزان تبدیل کرد وارمغانی بهتر از دلتنگی پدرانشان به آنها هدیه نداد .

آری کودکان یتیم را می گویم که سایه مهر و محبت  پدر و یا مادر را از دست داده اند و چه بخواهند چه نخواهند بایستی ما بقی عمر خود را به انتظار نگاهی مهربان از سوی دیگران سپری کنند.

 در این روزه های پر از هیاهوی آیا یادی از آنها کرده ایم یا می کنیم آیا تا کنون خودمان را در غم ها و غصه های  آنها سهیم کرده ایم  آیا توانسته ایم آروزی کودکان یتیم را برآورده کنیم .

بله ما در اینجا چند تا از آروزهای کودکان یتیمی که با دست خط خود از آروزهایشان به آبشارعاطفه ها گفتند  می آوریم.

وقتی که کودکان یتیم آرزوهایشان را این طور می نویسند: امیر حسین 9 ساله: آرزو دارم مثل همه بچه ها پدری داشته باشم که هرچه احتیاج داشته باشم برایم فراهم کند .

مهدی 11 ساله: آرزو دارم برم مشهد

دیگری آروز یش را این طور می نویسد: من دوست دارم  امکانات درسی داشته باشم  تا بتوانم درسم ادامه دهم و یک دوچرخه و یک تبلت د اشته باشم من پدرم را چند سال پیش به خاطر مریضی سرطان از دست دادم  من دوست دارم وضع مالیمان خوب باشد و خانه مان تمام وسایلی که نیاز دارد داشته باشد مثل تلویزون از این بزرگا داشته باشیم من دوست دارم پیش دوستان سر بلند شوم و وضع خانمان خوب باشد  و برای خرید لباس عید پول داشته باشیم تا بتوانیم هر لباسی را که نیاز دارم بخرم .

من دوست دارم مادرم با دست کیف دوزی نکند و یک وسیله ای مانند چرخ خیاطی داشته باشد تا بتواندکیف دوزی را با چرخ خیاطی بدوزدو دیگر بادست خیاطی نکند.

اشکان ۱۳ ساله: آرزو دارم مثل دوستانم لباس عید بخرم.

مهدی ۱۴ ساله: آرزو دارم به مدرسه فوتبال بروم

آرمین ۱۳ ساله آروزیش را اینطور می نویسد: من آروز دارم مثل بقیه مردم تلویزون بزرگ و دستگاه دیجیتال داشته باشیم من آرزو دارم گوشی و دوچرخه داشته باشم  من از بچگی آروزی  یک کفش اسکی داشتم  من دوست دارم به شهر بروم غذاها و میوهای که دوست دارم و بخورم و لباش قشنگ بخرم.

ناراحتی کودکان یتیم چندان مهم است که پیامبر اکرم ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ می فرماید:

« اذا بکی الیتیم وقعت دموعه فی کفَّ الرَّحمن و یقول تعالی: من ابکی هذا الیتیم الذی واریت والده فی التّراب من اسکته فله الجنَّه.  »

هرگاه کودک یتیمی گریه کند اشکهای او در کف پر مهر و محبّت خداوند رحمان می ریزد و خدای تعالی می فرماید: چه کسی این یتیمی که پدرش را از دست داده (و اکنون زیر خاک آرمیده) به گریه درآورده است؟ هر کس او را آرام کند بهشت از آن اوست (:پاداش او بهشت است. )

در حدیثی دیگر فرمود:

هنگامی که کودک یتیم گریه می کند عرش خدا به لرزه در می آید. خداوند به فرشتگانش می فرماید: ای ملائکه من! چه کسی این یتیم را که پدرش در خاک پنهان شده است به گریه درآورد؟ ملائکه می گویند: خدایا! تو آگاه تری. خداوند می‎فرماید: ای ملائکه من! شما را گواه می گیرم که هر کس گریه او را خاموش و قلبش را خشنود کند من روز قیامت او را خشنود خواهم کرد.

بله امروز دستان سخاوتمند شما خوبان هست که  می تواند دل این کودکان یتیم را خوشحال و لبخندی بر لبان پر از غصه یشان بنشاند نگاه خسته این کودکان اما معصوم و مظلوم رابه زندگی امیدوارترکنیم

 آری در این جاده ی بی انتها  هر کجا که نگاه معصومانه کودکان یتیم  و نیازمندان را دیدیم  بایستیم و با دستان مهربان خویش آنها را یتیم نوازی کنیم  به قول حضرت سعدی: بنی آدم اعضاء یک دیگرند / که در آفرینش ز یک گوهرند، چو عضوی بدرد آورد روزگار / دگر عضوها را نماند قرار.

نویسنده : کبری دریکوند

انتهای پیام/د