تأثیر رسانه ها بر سبک زندگی و نوع نگرش مخاطبان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از  زنگ خبر، در عصر حاضر که به عصر ارتباطات و اطلاعات معروف است، مهم‌ترین ابزار فعالیت های فرهنگی، رسانه های جمعی هستند که نقش آنها در ترویج یا پیشگیری از جرم مورد توجه کارشناسان قرار دارد.

انسان‌ها امروزه در مواجهه با هزاران هزار پیام و محتوایی قرار گرفته اند که هر روز از طریق انواع رسانه ها به آنها مخابره می شود و در میان یورش سیل آسای داده هایی که فرصت پردازش و تحلیل آنها وجود ندارد به موجوداتی بی‌دفاع و آسیب‌پذیر مبدل گشته اند، آنچه در این میان بسیار مهم به نظر می رسد نقش و تأثیر رسانه ها بر سبک زندگی و نوع نگرش مخاطبان است؛ پیوست های فرهنگی هریک از پیام های مخابره شده توسط این رسانه ها چنان بی‌حد و مرز است که امروزه فرهنگ جوامع، خاصه جوامع جهان سوم و در حال توسعه، متأثر از این پیام های هدفمند گشته و دستخوش تحولات اساسی است، چنانکه میزان نقش پذیری افراد از مفاهیم این رسانه بیش از سایر ابزارهای تربیتی می باشد.

در چنین وضعیتی نقش رسانه ها در گسترش و یا پیش گیری از جرم و جنایت غیرقابل کتمان به نظر می رسد و بررسی این نقش و چگونگی برخورد با آن از ضروریات مطالعات جنایی و فرهنگی است.

آنچه در این نوشتار مورد بررسی قرار می گیرد، میزان و چگونگی تأثیر رسانه ها در تغییر رفتار مخاطبان در گرایش به ارتکاب جرم و بررسی چگونگی مهار آثار منفی و تقویت آثار مثبت رسانه در این حوزه می باشد.

مطالعات انجام شده و مشاهدات عینی حاکی از آن است که رسانه های جمعی تأثیر بسزایی که تغییر نگرش، رفتار و سبک زندگی انسان‌ها داشته اند، به گونه ای که امروزه در بسیاری از جرایم ارتکابی توسط شهروندان به نوعی ریشه در این تغییرها دارد.

رسانه‌ها با انعکاس اخبار مربوط به پدیده های جنایی نه تنها نگرش خاصی را به مخاطبان القاء کرده، بینش های مردم را تحت تأثیر قرار می دهند (گیدنز، ۱۳۷۳،۸۷) بلکه چگونگی داوری و قضاوت آنها را درباره جرم و نظام عدالت کیفری را سازمان می دهند.

بنابراین می تواند ادعا کند که بخش عمده ای از برداشت ما از جرم و عدالت محصول تأثیر رسانه هاست، به طور کلی رسانه ها از زمان پیدایش تاکنون مفاهیم و انگاره های خود را در غالب خوب در برابر بد، زشت در مقابل زیبا، قهرمان در برابر شرور به مخاطب نشان داده اند.

( باراک ۱۹۹۴)، جرم و عدالت نیز به خوبی در این گونه قالب های اطلاع رسانی رسانه ای قرار می گیرند و همواره سیاست ها وحکامش و جهت گیری اصلی رسانه و برنامه های تلوزیونی و... است.

بدین ترتیب رسانه ها از یک سو توانایی تشدید احساس ناامنی، ترویج بزهکاری و تشویق افراد و مستعد ارتکاب جرم را دارند و از سوی دیگر با ایفای نقش اطلاع رسانی مسئولانه و ترویج الگوهای زندگی سالم می توانند در کاهش وقوع جرم و تأمین احساس امنیت مؤثر باشند.

دیدگاه دیگری که از آن به دیدگاه سلبی یاد می کنند معتقد است که رسانه های دیداری، شنیداری و نوشتاری با انعکاس اخبار و رویدادهای جنایی، قبح و زشتی رفتارهای مجرمانه را در جامعه از بین می برند و وقوع جرم را امری عادی و طبیعی نشان می دهند در این شرایط اجتماع پس از مدتی به این زشتی ها عادت می کند و زمینه سقوط برخی ارزش ها و هنجارهای اجتماعی را فراهم می سازد.