به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ایلام بیدار ؛ جوان ثروتمندی نزد عارفی رفت و از او اندرزی برای زندگی نیک خواست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ایلام بیدار ,عارف او را به کنار پنجره برد و پرسید: چه می بینی؟
گفت: آدم هایی که می آیند و می روند و گدای کوری که در خیابان صدقه می گیرد.
بعد آینه بزرگی به او نشان داد و باز پرسید: در آینه نگاه کن و بعد بگو چه می بینی؟
گفت: خودم را می بینم !
عارف گفت: دیگر دیگران را نمی بینی !
آینه و پنجره هر دو از یک ماده ی اولیه ساخته شده اند : شیشه
اما در آینه لایه ی نازکی از نقره در پشت شیشه قرار گرفته و در آن چیزی جز شخص خودت را نمی بینی
این دو شی شیشه ای را با هم مقایسه کن:
وقتی شیشه فقیر باشد، دیگران را می بیند و به آن ها احساس محبت می کند.
اما وقتی از جیوه (یعنی ثروت) پوشیده می شود، تنها خودش را می بیند
تنها وقتی ارزش داری که شجاع باشی و آن پوشش جیوه ای را از جلو چشم هایت برداری، تا بار دیگر بتوانی دیگران را ببینی و دوستشان بداری...
حال اینکه به ذهنم خطور کرد این داستان را با حال امروز مزدم و مسئولین دولتی مقایسه کنم.
در قیاس اول فیش های نجومی را دیدم که مسئولین بابت کارهای ناکرده و خدمات سطحی دریافت کرده بودند.
فساد اقتصادی افراد منتسب به دولت تدبیر و امید که نمونه بارز آن حسین فریدون برادر رییس جمهور و فساد اقتصادی مکرر فرزندان نمایندگان و وزرای دولت تا اختلاس های چند هزار میلیاردی صندوق ذخیره فرهنگیان در دولت نشان از اقتصادی بودن دولتی ها و اشرافی گری بودنشان است.
از وزیری که از بیمه بودن مسافران حادثه قطار سمنان می گوید و در حادثه سیل سیستان به خود اجازه سرکشی از مناطق سیل زده و مردم گرفتار را نمی دهد تا رییس دولت اصلاحات که گرد و خاک خوزستان که مردم را به تنگ آورده بود اما رییس جمهور آن را غضب الهی عنوان می کند.
وزیر دیگری در سفری به منطقه محروم بدره از توابع شهرستان آبدانان در استان ایلام تحمل و توان شنیدن درد ها و مشکلات مردم را از زبان فرماندار ندارد و او را بیشعور خطاب می کند.
از درخت برجامی که گویا قرار نیست به این زودی ها ثمرش را مردم ببینند و یا دیدن ثمرات آن نیاز به عینک ویژه رییس جمهور دارد.
بیکاری روز افزون جوانان تحصیلکرده کشور که روز به روز در حال گسترش است و تورمی آنچنان سنگین است که زیر فشار آن صدای شکسته شدن استخوان های کمر قشر فقیر و عادی جامعه به گوش می رسد.
این است نشانه هایی از دولت اشرافیت که وزرایش به کاخ نشینی عادت دارند و به مردم کوخ نشین توجهی ندارند.
آیا این همه درد و مشکلات مردم از پشت شیشه قابل مشاهده نیست
یا اینکه شیشه ی شفاف با جیوه ی فساد اقتصادی و اختلاس ها پوشیده شده و به ایینه ای تبدیل شده که مسئولان فقط خودرا در آن می بینند.
به راستی استنباط شما چیست؟
دولت شیشه یا دولت آیینه؟
انتهای پیام/الف
عارف او را به کنار پنجره برد و پرسید: چه می بینی؟
گفت: آدم هایی که می آیند و می روند و گدای کوری که در خیابان صدقه می گیرد.
بعد آینه بزرگی به او نشان داد و باز پرسید: در آینه نگاه کن و بعد بگو چه می بینی؟
گفت: خودم را می بینم !
عارف گفت: دیگر دیگران را نمی بینی !
آینه و پنجره هر دو از یک ماده ی اولیه ساخته شده اند : شیشه
اما در آینه لایه ی نازکی از نقره در پشت شیشه قرار گرفته و در آن چیزی جز شخص خودت را نمی بینی
این دو شی شیشه ای را با هم مقایسه کن:
وقتی شیشه فقیر باشد، دیگران را می بیند و به آن ها احساس محبت می کند.
اما وقتی از جیوه (یعنی ثروت) پوشیده می شود، تنها خودش را می بیند
تنها وقتی ارزش داری که شجاع باشی و آن پوشش جیوه ای را از جلو چشم هایت برداری، تا بار دیگر بتوانی دیگران را ببینی و دوستشان بداری...
حال اینکه به ذهنم خطور کرد این داستان را با حال امروز مزدم و مسئولین دولتی مقایسه کنم.
در قیاس اول فیش های نجومی را دیدم که مسئولین بابت کارهای ناکرده و خدمات سطحی دریافت کرده بودند.
فساد اقتصادی افراد منتسب به دولت تدبیر و امید که نمونه بارز آن حسین فریدون برادر رییس جمهور و فساد اقتصادی مکرر فرزندان نمایندگان و وزرای دولت تا اختلاس های چند هزار میلیاردی صندوق ذخیره فرهنگیان در دولت نشان از اقتصادی بودن دولتی ها و اشرافی گری بودنشان است.
از وزیری که از بیمه بودن مسافران حادثه قطار سمنان می گوید و در حادثه سیل سیستان به خود اجازه سرکشی از مناطق سیل زده و مردم گرفتار را نمی دهد تا رییس دولت اصلاحات که گرد و خاک خوزستان که مردم را به تنگ آورده بود اما رییس جمهور آن را غضب الهی عنوان می کند.
وزیر دیگری در سفری به منطقه محروم بدره از توابع شهرستان آبدانان در استان ایلام تحمل و توان شنیدن درد ها و مشکلات مردم را از زبان فرماندار ندارد و او را بیشعور خطاب می کند.
از درخت برجامی که گویا قرار نیست به این زودی ها ثمرش را مردم ببینند و یا دیدن ثمرات آن نیاز به عینک ویژه رییس جمهور دارد.
بیکاری روز افزون جوانان تحصیلکرده کشور که روز به روز در حال گسترش است و تورمی آنچنان سنگین است که زیر فشار آن صدای شکسته شدن استخوان های کمر قشر فقیر و عادی جامعه به گوش می رسد.
این است نشانه هایی از دولت اشرافیت که وزرایش به کاخ نشینی عادت دارند و به مردم کوخ نشین توجهی ندارند.
آیا این همه درد و مشکلات مردم از پشت شیشه قابل مشاهده نیست
یا اینکه شیشه ی شفاف با جیوه ی فساد اقتصادی و اختلاس ها پوشیده شده و به ایینه ای تبدیل شده که مسئولان فقط خودرا در آن می بینند.
به راستی استنباط شما چیست؟
دولت شیشه یا دولت آیینه؟
انتهای پیام/الف
عارف او را به کنار پنجره برد و پرسید: چه می بینی؟
,گفت: آدم هایی که می آیند و می روند و گدای کوری که در خیابان صدقه می گیرد.
,بعد آینه بزرگی به او نشان داد و باز پرسید: در آینه نگاه کن و بعد بگو چه می بینی؟
,گفت: خودم را می بینم !
,عارف گفت: دیگر دیگران را نمی بینی !
,آینه و پنجره هر دو از یک ماده ی اولیه ساخته شده اند : شیشه
,اما در آینه لایه ی نازکی از نقره در پشت شیشه قرار گرفته و در آن چیزی جز شخص خودت را نمی بینی
,این دو شی شیشه ای را با هم مقایسه کن:
,وقتی شیشه فقیر باشد، دیگران را می بیند و به آن ها احساس محبت می کند.
,اما وقتی از جیوه (یعنی ثروت) پوشیده می شود، تنها خودش را می بیند
,تنها وقتی ارزش داری که شجاع باشی و آن پوشش جیوه ای را از جلو چشم هایت برداری، تا بار دیگر بتوانی دیگران را ببینی و دوستشان بداری...
,حال اینکه به ذهنم خطور کرد این داستان را با حال امروز مزدم و مسئولین دولتی مقایسه کنم.
,در قیاس اول فیش های نجومی را دیدم که مسئولین بابت کارهای ناکرده و خدمات سطحی دریافت کرده بودند.
,فساد اقتصادی افراد منتسب به دولت تدبیر و امید که نمونه بارز آن حسین فریدون برادر رییس جمهور و فساد اقتصادی مکرر فرزندان نمایندگان و وزرای دولت تا اختلاس های چند هزار میلیاردی صندوق ذخیره فرهنگیان در دولت نشان از اقتصادی بودن دولتی ها و اشرافی گری بودنشان است.
,از وزیری که از بیمه بودن مسافران حادثه قطار سمنان می گوید و در حادثه سیل سیستان به خود اجازه سرکشی از مناطق سیل زده و مردم گرفتار را نمی دهد تا رییس دولت اصلاحات که گرد و خاک خوزستان که مردم را به تنگ آورده بود اما رییس جمهور آن را غضب الهی عنوان می کند.
,وزیر دیگری در سفری به منطقه محروم بدره از توابع شهرستان آبدانان در استان ایلام تحمل و توان شنیدن درد ها و مشکلات مردم را از زبان فرماندار ندارد و او را بیشعور خطاب می کند.
,از درخت برجامی که گویا قرار نیست به این زودی ها ثمرش را مردم ببینند و یا دیدن ثمرات آن نیاز به عینک ویژه رییس جمهور دارد.
,بیکاری روز افزون جوانان تحصیلکرده کشور که روز به روز در حال گسترش است و تورمی آنچنان سنگین است که زیر فشار آن صدای شکسته شدن استخوان های کمر قشر فقیر و عادی جامعه به گوش می رسد.
,این است نشانه هایی از دولت اشرافیت که وزرایش به کاخ نشینی عادت دارند و به مردم کوخ نشین توجهی ندارند.
,
آیا این همه درد و مشکلات مردم از پشت شیشه قابل مشاهده نیست
یا اینکه شیشه ی شفاف با جیوه ی فساد اقتصادی و اختلاس ها پوشیده شده و به ایینه ای تبدیل شده که مسئولان فقط خودرا در آن می بینند.
,
به راستی استنباط شما چیست؟
,
دولت شیشه یا دولت آیینه؟
, دولت شیشه یا دولت آیینه؟,
انتهای پیام/الف
,]
ارسال دیدگاه