حال نداری آبادکنی، حداقل نابودنکن

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نبض نی ریز؛ این روزها به دلیل کم ابی و کم مهری من و خیلی از ادم های مثل من، اطراف شهر که راه می افتیم بیابان و کویر برای ادم چشمک که می زنند هیچ، دستی هم تکان می دهند.

همان جاهایی که روزی برای خود برو وبیایی داشتند. 

کم کم تیک تیک ساعت به راه است و داریم به یک روز زیبا و قشنگ نزدیک می شویم، حواستان که هست همین روزها روز درختکاری است.

البته زندگی های شهری امروزی و ساختمان های اپارتمانی و فلان و بسان که دیگر یادمان برده درختکاری چه بود و کم کم دارد به خاطره ها می پیوندد این کار حسنه ونیک، یادمان رفته این جمله ی اشنا را که دیگران کاشتندو ما خوردیم؛ ما بکاریم و دیگران بخورند. 

غافل ازاینکه به نوعی زندگی همه ما به همین درخت، طبیعت و محیط زیست ربط دارد؛ همان طببعتی که هیچ کدام از ما دلمان ذره ای به حالش نمی سوزد.

  ازیک طرف آتش راه می اندازیم می رویم و ملک و املاک این و آن و زمین خدارا به اتش می کشیم.

از طرف دیگر الا ماشاءالله در طبیعت بکرو دوست داشتنی راه که می رویم جای سبزه و گل باید آشغال ها و یادگاری هایی که در محیط گذاشته ایم  را تماشا کنیم .

از یک طرف هم جای کاشتن درختی روز به روز از ترس کم آبی باغ پشت باغ خشک می کنیم که خدای ناکرده یک موفع ضرر نکنیم و تغییر کاربری دهیم و ساختمان بنا کنیم.

اصلا هم حواسمان نیست که ضرر اصلی همین کارمان است.

صبح پلنگان و چشمه یاقوتی و اینها فقط به اسم می ماند و می شود یادش بخیر، غافل از اینکه اگر کمی به خود بیاییم و خودی بجنبانیم می توانیم کاری کنیم تا فردا هم با نوه و نتیجه ها توی پلنگان خاطراتمان را تعریف کنیم و بگوو بخند راه بیندازیم .

ولی یک عزم راسخ و اراده محکم می خواهد اصلا هم قرار نیست کوه جابه جا کنیم فقط نفری یک درخت، اصلا از نفرهم بگذریم آخر این روزها حال و حوصله که نیست این گوشی های اندروید که دیگر وقت کار برای کسی نگذاشته اند.

خانواده ای یک درخت هم که بکاریم نی ریزمان می شود بهشت تازه از ثوابش هم که بگذریم کلی سود ومنفعت به حال خودمان دارد.

اصلا فردا باید طبیعتی باشد تا به فرزندانمان تحویل دهیم یا نه؟؟؟!!!
طبیعت که مال من و تو تنها نیست تانابودش کنیم بعدش هم مارا به خیر و اورا به سلامت؛ زندگی آینده فرزندانمان وابسته به آن است.  اگر آب, درخت و طبیعت نباشد زندگی نیست.

خدا خیر دهد برخی هارا که چند سالی است راه افتاده اند و دارند دراطراف همین نی ریز با کلی تلاش درختکاری و برخی منطقه ها مانند لای رزو... را آباد می کنند.

البته الان خیلی به چشم نمی آید اما درسال های بعد شاهد ثمره تلاش آنان خواهیم بود.

بیایید با هم یک قرار بگذاریم تا حداقل سالی یک درخت بکاریم یا اصلا بعضی هایمان که حوصله درخت کاشتن هم نداریم حواسمان باشد درختی را نشکنیم یا نابود نکنیم.
حال نداری درخت بکاری, حداقل درختارو نابودنکن

به قلم: م. طهماسبی هیئت تحریریه نبض نی ریز

نشر مطلب بدون ذکر منبع شرعا و قانونا جایز نیست.