به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از یزد رسا، ابراهیم کاظم نژند_کارشناس ارشد باستان‌شناسی در سایت میراث فرهنگی یزد نوشت: سالیانی است که در بافت تاریخی شهر یزد کار و زندگی می‌کنم. از وقتی که در یزد مستقر شده‌ام، با کوچه کوچه‌های این شهر ارتباط داشته‌ام و به اندازه خاطراتم، از آن عکس دارم. ولی در هر کوچه‌ای که گذر می‌کنی، زباله می‌بینی و این وضع همیشه سوژه بازدید کنندگان و گردشگرانی است که از مسیرهای بافت تاریخی یزد عبور می‌کنند و از آنها تصویر برمی‌دارند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, یزد رسا,ساختمان شکوهی، (مربوط به اواخر دوره قاجار)، در ضلع شمالی مسجد جامع یزد، از جمله بناهای تاریخی این شهر است که اکنون معاونت میراث فرهنگی استان یزد در آن مستقر است و کوچه وزیری کنار این خانه، آغاز محوری است که به محله «فهادان» به عنوان قدیمی‌ترین محله شهر یزد، منتهی می‌شود و هر کس که به یزد سفر کند، قطعا از این مسیر به بافت تاریخی ورود پیدا می‌کند. «ساباطی» بسیار زیاد در ورودی این کوچه قرار دارد که بدون استثناء هر تازه واردی در مقابل آن، عکسی به یادگار می‌گیرد.انتهای این ساباط( گذر سر پوشیده)، تابلوی «آب انبار وزیر» جلب توجه می‌کند، ولی در عمل آب انباری دیده نمی‌شود، در سالیان دور با توجه به اقتضای زمان ورودی آب انبار با دیواری مسدود شده بود و سکویی کنار این آب انبار قرار دارد که متاسفانه تبدیل به جایگاه زباله شده است و نیاز به توضیح نیست، در صورتی که زباله‌ها حمل نمی‌شد، به داخل راهرو آب انبار شوت می‌شد!
این که آب انبار، یک عنصر شهری مربوط به گذشته‌ای تاریخی است، شکی نیست، اما تبدیل شدن آن به زباله‌دانی اصولاً نباید ربطی به میراث فرهنگی داشته باشد! ولی صد البته ربط به فرهنگ دارد که ما محل زندگی خود را چگونه بخواهیم حفظ کنیم و چه کسانی مسئولیت فرهنگ سازی در این زمینه را دارند؟ با پیگیری‌های انجام شده و تأمین منابع مالی از محل منابع اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان یزد، دیوار «آب انبار وزیر» برداشته و بیش از 20 وانت زباله از این آب انبار بیرون آورده شده و سر در و راه پله آن ،مرمت و احیاء شده است.
بافت تاریخی متعلق به هیچ شخص یا ارگان خاصی نیست، بلکه متعلق به همه کسانی است که به تاریخ این سرزمین عشق می‌ورزند.
ساختمان شکوهی، (مربوط به اواخر دوره قاجار)، در ضلع شمالی مسجد جامع یزد، از جمله بناهای تاریخی این شهر است که اکنون معاونت میراث فرهنگی استان یزد در آن مستقر است و کوچه وزیری کنار این خانه، آغاز محوری است که به محله «فهادان» به عنوان قدیمی‌ترین محله شهر یزد، منتهی می‌شود و هر کس که به یزد سفر کند، قطعا از این مسیر به بافت تاریخی ورود پیدا می‌کند. «ساباطی» بسیار زیاد در ورودی این کوچه قرار دارد که بدون استثناء هر تازه واردی در مقابل آن، عکسی به یادگار می‌گیرد.انتهای این ساباط( گذر سر پوشیده)، تابلوی «آب انبار وزیر» جلب توجه می‌کند، ولی در عمل آب انباری دیده نمی‌شود، در سالیان دور با توجه به اقتضای زمان ورودی آب انبار با دیواری مسدود شده بود و سکویی کنار این آب انبار قرار دارد که متاسفانه تبدیل به جایگاه زباله شده است و نیاز به توضیح نیست، در صورتی که زباله‌ها حمل نمی‌شد، به داخل راهرو آب انبار شوت می‌شد!
این که آب انبار، یک عنصر شهری مربوط به گذشته‌ای تاریخی است، شکی نیست، اما تبدیل شدن آن به زباله‌دانی اصولاً نباید ربطی به میراث فرهنگی داشته باشد! ولی صد البته ربط به فرهنگ دارد که ما محل زندگی خود را چگونه بخواهیم حفظ کنیم و چه کسانی مسئولیت فرهنگ سازی در این زمینه را دارند؟ با پیگیری‌های انجام شده و تأمین منابع مالی از محل منابع اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان یزد، دیوار «آب انبار وزیر» برداشته و بیش از 20 وانت زباله از این آب انبار بیرون آورده شده و سر در و راه پله آن ،مرمت و احیاء شده است.
بافت تاریخی متعلق به هیچ شخص یا ارگان خاصی نیست، بلکه متعلق به همه کسانی است که به تاریخ این سرزمین عشق می‌ورزند.
ساختمان شکوهی، (مربوط به اواخر دوره قاجار)، در ضلع شمالی مسجد جامع یزد، از جمله بناهای تاریخی این شهر است که اکنون معاونت میراث فرهنگی استان یزد در آن مستقر است و کوچه وزیری کنار این خانه، آغاز محوری است که به محله «فهادان» به عنوان قدیمی‌ترین محله شهر یزد، منتهی می‌شود و هر کس که به یزد سفر کند، قطعا از این مسیر به بافت تاریخی ورود پیدا می‌کند. «ساباطی» بسیار زیاد در ورودی این کوچه قرار دارد که بدون استثناء هر تازه واردی در مقابل آن، عکسی به یادگار می‌گیرد.انتهای این ساباط( گذر سر پوشیده)، تابلوی «آب انبار وزیر» جلب توجه می‌کند، ولی در عمل آب انباری دیده نمی‌شود، در سالیان دور با توجه به اقتضای زمان ورودی آب انبار با دیواری مسدود شده بود و سکویی کنار این آب انبار قرار دارد که متاسفانه تبدیل به جایگاه زباله شده است و نیاز به توضیح نیست، در صورتی که زباله‌ها حمل نمی‌شد، به داخل راهرو آب انبار شوت می‌شد!
,این که آب انبار، یک عنصر شهری مربوط به گذشته‌ای تاریخی است، شکی نیست، اما تبدیل شدن آن به زباله‌دانی اصولاً نباید ربطی به میراث فرهنگی داشته باشد! ولی صد البته ربط به فرهنگ دارد که ما محل زندگی خود را چگونه بخواهیم حفظ کنیم و چه کسانی مسئولیت فرهنگ سازی در این زمینه را دارند؟ با پیگیری‌های انجام شده و تأمین منابع مالی از محل منابع اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان یزد، دیوار «آب انبار وزیر» برداشته و بیش از 20 وانت زباله از این آب انبار بیرون آورده شده و سر در و راه پله آن ،مرمت و احیاء شده است.
,بافت تاریخی متعلق به هیچ شخص یا ارگان خاصی نیست، بلکه متعلق به همه کسانی است که به تاریخ این سرزمین عشق می‌ورزند.
,,
, , , , , , ,
]
ارسال دیدگاه