جوان 16 ساله ای که جانش را نثار میهن کرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  ندای هیرمند؛ به گزارش ندای هیرمند؛ حمید رضا بزی فرزند خداداد در چهارم مرداد 1349 در شهرستان زهک استان سیستان و بلوچستان چشم به جهان گشود، وی در سن 16 سالگی از ارگان بسیج عازم جبهه می شود و بر اثر اصابت گلوله در مرز مهران به مقام والای شهادت نائل می آید.

در ادامه وصیت نامه این شهید بزرگوار را مطالعه می کنیم:

بسم الله الرحمن الرحیم

ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون

(( مپندارید آنان که در راه خدا کشته می شوند مرده اند بلکه زنده اند و در نزد پروردگارشان روزی می خورند))

هم اکنون که قلم و به عنوان یادگار آخرین حرف هایم را به پدر و مادر و خویشاوندان می نویسم، چنان شور و شوقی رفتن به خط مقدم در وجودمان بوجود آمده که بنده را مجبور به نوشتن وصیت نامه ای به عنوان یادآوری کرده است.

در اوایل عرایضم را خطاب به پدرم میکنم که تو ای پدرم که از جان هم برایت عزیزتر بودم بعد از شهادت من عزا نگیر و همچون حسین وار در برابر تمام این مشکلات همچون سدی محکم و استوار بمان . چون اگر تو برایم اشک بریزی دشمنان اسلام از اشک ریختن تو شاد و خوشحال می شوند.چنان باش که فرزند دیگرت را که پاره دیگر تن تو است بفرست ، تا تفنگم را بردارد و مثل شیری که به گله می زند بجوشد و بخروشد و با این جوشش ها حماسه بیافرین .

امیدارم که در مرگ من اشک از چشمانت سرازیر نشود و موقع (( شهادت )) من طوری باشید که انگار به حجله ام میبری .

و تو ای مادر که از شیره جانت بنده را بزرگ کردی  و از جانت عزیزتر بودم ، صبری زینب وار داشته باشید ، تا مادرهای شهدا هم روحشان تسلی یابد . امیدوارم که بعد از کشته شدنم خم بر روی ابروهایت نیاوری چون فرزند تو در راه خدمت به میهن و اسلام و قرآن خود جان فشانی کرده و شربت شهادت نوشیده است. و شما ای برادر : انتظار که از شما دارم این است که جبهه را گرم نگه داری و بعد از من سنگرم را پر کنید تا دشمن نتواند رخنه ای پیدا کند.

انتهای پیام/