به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛گروه دانشگاه؛پیک دانشجو:خبر حضور مسئولین دولتی در منزل سفیر سوئد و عقد قرادادهای تجاری برای خیلی ها باور کردنی نبود و آن قدر عجیب بود که عرق شرم بر پیشانی مان نشاند چرا که احساس کردیم تحقیر شده ایم. در کشوری که خود دارای استقلال و ساختار اداری است و با کشورهای عقب افتاده و مستعمره متفاوت است،مشاهده چنین صحنه هایی بسیار دردآور و دشوار است.
هضمش برایمان سخت است که وزیرمان در خانه یک سفیر ساده قرارداد می بندد، گفته اند قرارداد خصوصی بوده است. دولتی و چه خصوصی بودن قرارداد در اصل ماجرا چه تغییری ایجاد خواهد کرد؟مسئولین دولت باید دلیل خود را برای حضور در خانه سفیر توضیح دهند و بگویند برای عقد قرارداد چه ملزوماتی وجود دارد که در اماکن دولتی قابلیت عملی شدن ندارد؟
این برای مردم و ملت ما که چند روز پیش با آرمان های انقلاب و خون شهیدان، پیوندی دوباره بستند و ٢٢ بهمن با شکوهی رقم زدند، دردآور است.چرا نگران آبرویمان نیستیم؟ چرا نگاه دولتی های ما به این مقوله ها ساده انگارانه است؟ از امام و شهدا شرمنده ایم که مسئولان کشورمان در آن وضعیت و با نادیده گرفتن شعایر اسلامی در خاک کشور خودمان می خندند و قرارداد امضا می کند و حرفی ندارند که محل دیدار خانه سفیر باشد.
خانه سفیر است و شعایر اسلامی اگر نبود هم نبود، چه اهمیتی دارد؟! مهم قرارداد و پول و سرمایه است.نگرانیم که اشرافی گری سبب ایجاد این بی تفاوتی ها باشد. از آینده مان نگرانیم.
,
,
,
در بهمن ماه ١٣٩۵ از امام انقلاب و شهدایمان خجل هستیم و بیشتر از همه از امام حاضرمان که او هم بر مصیبت های اعتقادی ما می گرید و از تحقیر مسلمین خون دل می خورد.امروز هرکس قلمی دارد و عرصه ای برای انتشار دیدگاه هایش آماده است باید قلم بردارد و بنویسد که روابط دیپلماتیک و قوانین نقض می شوند و کسی نمی تواند تحقیر را، پشت خنده هایش پنهان کند.
,دردناکتر از همه آن است که آنها در خفا به ما می خندند و ما را به تمسخر می گیرند و برخی مسئولین ما دچار بی تفاوتی های اساسی شده اند! و نگرانیم که این بی تفاوتی ها از سر اشرافی گری باشد، چیزی که دور از ذهن هم نیست!
,,
اسداله زاده
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه