فجر کجا، ما کجا و انقلاب کجا!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «دانشجویان بیدار»تمام استفاده ی ما از آیات قرآن مناسبتی شده است ، از آیه فوق الذکر تا هزاران شاهد مثال دیگر. اساسا کارکرد دهه فجر در تقویم امروز ما چیست؟ صرفا یک تاریخی برای افتتاح و بریدن روبان های پروژه ها؟ ایامی به جهت بازکردن آرشیوهای سال 57 و بازنمایش آنها؟ یا اینکه زمانی برای برگزاری جشنواره ها و مسابقات و خیلی برنامه هایی که سنخیت آنها با فضای دهه فجر معلوم نیست؟ 

به نظر می سر که باید نسل سومی ها و چهارمی ها طرحی نو دراندازند. طرحی نو در فضای بررسی ماهیت فجر، انقلاب، جامعه و تمام ساحت هایی که با این فضا درگیر هستند. به عنوان مثال چقدر در ایام هفته دولت یک دولت اسلامی تئوریزه می شود و برای سال بعد آن برنامه ریزی می شود؟ دهه فجر هم زمانی برای بررسی ماهیت انقلاب اسلامی در طی سالیان گذشته و به طور اخص در سالی که در آن قرار داریم می تواند بستر مناسبی باشد. 
نگاه به آینده انقلاب اسلامی و راهی که انقلاب طی می کند و کارکرد های اجتماعی انقلاب و به خصوص نگاه مردمی انقلاب و جریان سازی آن در میان توده های اجتماع یکی از کارهای مهمی است که اگر اجرا شود، دیگر لازم نیست از یک هفته قبل از هر رویدادی مانند راهپیمایی ها و انتخابات ها، شاهد بمباران تبلیغاتی صدا وسیما و سایر دستگاه ها برای حضور یکایک افراد جامعه باشیم. اتفاقا همین کارهای تبلیغاتی یکباره و با حجم بالا نشان از برخی ضعف های سیستم دارد که برای پوشاندن این نقص ها دست به کارهای مقطعی زده می شود. همین عدم رسوخ فرهنگ دهه فجر در لایه های مختلف جامعه به عنوان یک جشن ملی، باعث شده است که هر سال تب و تاب های مربوط به آن در فضاهایی مانند مدارس کمرنگ تر شود و عملا به یک سری فعالیت های فرمایشی در دستگاه های اجرایی کشور خلاصه شود.
یکی از فعالیت هایی که جزو قدیمیترین برنامه های دهه فجرمعرفی می شود، جشنواره فیلم فجر است. جشنواره ای که با سابقه برگزاری 35 دوره به نوعی همپای انقلاب 38 ساله است. سینما و فیلم یکی از حوزه های اصلی تاثیر گذار در ایجاد فرهنگ عمومی است. سوالی که در این مجال مطرح می شود این است که واقعا چقدر فیلم ها با نگاه انقلاب اسلامی در جامعه ساخته می شود و از آن مهمتر چقدر با این مولفه ها سنجش می شوند؟
منظور از نگاه انقلاب اسلامی این نیست که فقط درباره حوادث سال 57 یا تاریخ انقلاب و دفاع مقدس فیلم بسازیم، کما اینکه از بخش های اصلی انقلاب همین دفاع مقدس است اما نقطه نگاه این است که همه موضوعات اجتماعی از مسیر و مجرای آسیب شناسی دینی بررسی شود. اگر فیلمی درباره طلاق، خیانت، اعتیاد، و هزاران هزار موضوع اجتماعی قرار است ساخته شود به نحوی فیلمنامه نگاشته شود که از مجرای دین، انقلاب و اسلام به معضل اجتماعی پرداخته شود و حل و فصل آن نیز در همین مسیر قرار گیرد. و گرنه که تفاوت جشنواره فجر با هالیوود و بالیوود کجاست؟ اگر فیلمی با استفاده از هنر وتکنیک و استعداد، بدون آنکه این موضوعات را سخیف جلوه دهد به تواند به ایجاد جریان انقلاب کمک کند، آنوقت این فیلم می شود محصول انقلاب 57 و گرنه بخش اعظمی از فیلم های کنونی چه در ایران و چه در غیر از ایران ساخته شود، عملا اتفاق خاصی در فیلم نمی افتد.
حال اگر همین نگاه در سایر موضوعات مانند علم آموزی، هنر و سایر فضاها ایجاد شود آن وقت از صدر تا ذیل جامعه اسلامی از طعم شیرین انقلاب لذت می برند و انجاست که درخت انقلاب اسلامی روز به روز تناورتر می شود و میوه هایی را به ثمر می نشیند که شیرینی آن کام همگان را در جامعه شیرین و زندگی را لذت بخش می کند.

میلاد حسین پور

انتهای خبر/