نشست «سارا و آیدا» در برج میلاد | علیه تزریق ناامیدی به جامعه

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در این نشست که با حضور مازیار میرى، تهیه کننده و کارگردان، مصطفى زمانى، غزل شاکرى، پگاه آهنگرانی و شیرین یزدان بخش، بازیگران، همایون اسعدیان، مجرى طرح، امیر عربى، فیلمنامه نویس، احمد مرادپور، تدوینگر، شیوا رشیدیان، طراح صحنه و لباس و اجراى محمود گبرلو برگزار شد، مازیار میری در پاسخ به انتقادی مبنى بر درنیامدن شخصیت‌های مرد قصه، گفت: من کسانی را که فکر می‌کردم برای شخصیت‌ها بهترین گزینه هستند، انتخاب کردم. با توجه به اینکه بار اصلى فیلم به عهده خانم‌ها بود، کار بازیگران مرد بسیار سخت می‌شد. آقاى چنگیزیان کاراکتری سخت و به شدت منطقی را در این فیلم داشت که به نظر من توانست آن نقش را در بیاورد.

وی درباره پایان بندی فیلم گفت:  ما دو پایان را برای فیلم، فیلمبرداری کردیم. اینکه شخصیت سارا پای کاری که انجام داده بیایستد و یا نایستد. به این دلیل که علاقه مندم باید پای کارهایی که می‌کنیم بایستیم، این پایان را برای فیلم انتخاب کردم.

کارگردان فیلم «سارا و آیدا» تصریح کرد: شاید واقعیت جامعه ما چیز دیگری باشد، اما ما به این نتیجه رسیدیم که می‌توان نقطه امیدی را إیجاد کرد و به این دلیل این پایان را بهتر دانستیم.
وی با بیان اینکه فیلمسازان اجتماعی کشور ثبت زمانه می کنند، ادامه داد: شرایط جامعه ما جدا از فیلمسازان ما نیست. بی اخلاقی در جامعه نهادینه شده است. سینمای ایران تلاش می کند شرایط را تغییر دهد و در میان همه این بی اخلاقی ها، امیدی را به جامعه تزریق کند.


همایون اسعدیان در پاسخ به انتقادات مطرح شده درباره فیلم، گفت: ساخت فیلم به پرتاب نیزه می ماند که ما نمی‌دانیم نیزه کجا پایین می‌آید. باور من بر این است که ما فیلم آبرومندی ساختیم. به ما گفته شد پایان داستان را عوض کنیم که خوشایند باشد اما ما این کار را نکردیم.


وی ادامه داد: در جامعه‌ای که همه چیز سیر نزولی دارد و به اندازه کافی نا امیدی وجود دارد، اجازه دهید که ما در سینما ناامیدى را رشد ندهیم. هر فیلمی در زمان خودش معنی می دهد و این فیلم هم متعلق به امروز است. من فیلمم را می سازم و شما انتقادتان را بکنید.


امیرعربى، فیلمنامه نویس «سارا و آیدا» در انتقاد به اینکه حادثه درون فیلم برآمده از قصه نیست و تحمیل شده است، گفت: فیلمنامه نویس ها و درام نویس ها از اینکه حادثه را در گره گشایی بیاورند، منع شده‌اند. مهم شکل ورود به حادثه و خروجش است. در فیلمى که زیرمتن جبر و اختیار دارد، گنجاندن چنین حادثه‌ای ایرادی ندارد.

عربی درباره شخصیت پردازی‌های فیلم گفت: تعریف من از شخصیت پردازی درست، این است که نقاط منفی شخصیت در خدمت درام داستان باشد.
 وی نیز به انتقادات پاسخ داد و تصریح کرد: ما دنبال حرف بزرگ زدن نبودیم، می خواستیم یک داستان کلاسیک داستان گو را روایت کنیم که البته نوشتن روی کاغد چیز قابل پیش بینی نیست.


غزل شاکری نیز درباره نقشش در فیلم و حادثه فیلم اظهار داشت: سارا بر اساس مشکلات دیگرى، وارد ماجراهایی می‌شود. ویژگی این داستان برای ما همان حادثه‌ای بود که منجر به مرگ دوستش شد و یک اشتباه باعث اتفاقات زیادى شد.
مصطفی زمانى نیز درباره نقش سعید توضیح داد: رابطه آیدا و سعید کاملا سطحی است و در فیلم این رابطه سطحی کاملا مشخص است. آقای میزی تنها از من می‌خواست که خودم باشم.

انتهای پیام/