سهم بزرگ اسدآباد کوچک در پیروزی انقلاب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از خبرنگار آوای سیدجمال؛ امروز  در تاریخ کشورم 12 بهمن‌ماه است،  روزی که با ورود امام صدای الله‌اکبر مردم کشورم در فرودگاه مهرآباد گوش فلک را کر می‌کند.

12 تا 22 بهمن را دهه فجر گویند، دهه فجر یادآور خاطراتی است که ایام شیرینی را برای ما ایرانی‌ها تداعی می‌کند و همواره باید گرامیداشت این ایام با مراسماتی باشکوه و جلال بیشتری نسبت به سال قبل برپا شود.

12 بهمن رأس ساعت 9:37 دقیقه صبح بود که امام بعد از 15 سال تبعید به ایران بازگشت و با این بازگشت غرورآفرین دل یک ملت محکم شد به پشت و پناهی از جنس غیرت.

12 بهمن 57 بود که امام به وطن بازگشت و با اعلام بی‌طرفی ارتش شاهنشاهی، سلطنت پهلوی در 22 همین ماه منقرض شد و رژیم شاه رسماً سقوط کرد .

در آن گیرودارهای رژیم شاه و مبارزات افراد انقلابی که دوندگی‌ها کردند تا کشور را از چنگال پهلوی پس بگیرند، شهر کوچک من اسدآباد نیز سهمی از انقلاب و امام(ره) داشت.

جوانان و حتی پیران شهرم همه به دنبال مسئله روز کشور یعنی پیروز شدن حق بر باطل بودند.

جوانان انقلابی اسدآباد دیار سید جمال الدین مردی مبارز و تأثیرگذار درراه امام و انقلاب کم نداشتند.

ازجمله این افراد باغیرت می‌توان علی آقا حمزه‌ای را نام برد.

علی آقا حمزه‌ای متولد 1352 و زاده‌ی شهر اسدآباد هستند، ایشان در خانواده‌ای کاملاً مذهبی چشم به دنیا گشود.

پدر علی آقا یکی از روحانیون بنام شهر بودند که ایشان هم از مبارزین انقلاب بشمار می‌روند.

علی آقا که در دوران انقلاب 25 ساله بودند از جلساتی که تحت عنوان قرآن در شب‌های دوشنبه پیرامون مباحث روز من‌جمله  خیانت‌های رژیم و چگونگی رهایی از این سلطنت ظالم، به همراه دوستان تشکیل می‌دادند می‌گوید.

همچنین از شوق خود برای انجام این امور یعنی تبلیغ اسلام و توزیع سخنان امام در قالب اعلامیه در بین مردم می‌گوید،که چگونه در اوج تنگناهایی که وجود داشت بازهم فعالیت‌های خود را از روی علاقه ادامه می‌داد.

از دیگر افراد انقلابی اسدآباد هم می‌توان علی‌اشرف رجبی را نام برد که در دوران انقلاب 9 سال بیشتر نداشتند؛ اما او در خانواده مذهبی متولدشده‌اند حرف‌های ایشان در دوران کودکی شنیدنی است؛

او از علاقه خود می‌گوید که چگونه از سر علاقه و اشتیاق و البته کنجکاوی تا حد توان خود باروی خوش‌نشان دادن به افکار انقلابی نارضایتی خود را نسبت به رژیم ابراز می‌کردند.

آقای رجبی می‌گوید: در آن زمان به همراه دانش آموزان در تظاهرات شرکت می‌کردیم بااینکه سن کمی داشتم اما به‌عنوان یک ایرانی احساس مسئولیت می‌کردم پس هر آنچه از دستم برمی‌آمد مایه می‌گذاشتم، به‌صورت مرتب و پی ر پی با برادران و مادرم در تظاهرات شرکت می‌کردیم و اعلامیه و عکس‌های امام(ره) را در بین مردم توزیع می‌کردیم .

او ادامه داد: شرایط خیلی دشوار بود، گاهی از سوی هم‌محله‌ای‌ها مورد اهانت قرار می‌گرفتیم آن‌ها معترض بودند که چرا ضد حکومت شدید و مسائل این‌چنینی.

ایشان امروز با تجربیات که از زمان انقلاب به دست آورده‌اند معتقد هستند در هر انقلابی که مردم حضور نداشته باشند هیچ انقلاب و جریانی پیروز نخواهد شد و بی‌شک مردم پشت پرده این پیروزی بودند.

بی‌شک افراد زیادی دست‌به‌دست هم داده‌اند تا انقلاب به پیروزی رسید، آقای منصور علی استواری از دیگر افراد انقلابی است که در زمان انقلاب 19 سال سن داشته و گویی سرباز نیروی هوایی بوده است.

ایشان از حال و هوای دوران انقلاب می‌گوید که چگونه با هلیکوپتر از پایگاه هوایی به سمت میدان ژاله برای پخش غذا تلاش می کردند.

همچنین آقای استواری از حضور در تظاهرات و پخش اعلامیه های امام در میان مردم می گوید که افراد زیادی مشغول این امر مهم بودند و ایشان هم معتقد هستند عضو کوچکی در این میان بودند.

آقای استواری می‌گوید: امام شخصیت والا و بلندمرتبه‌ای داشتند که ما ایرانیان همگی تا ابد مدیون جان‌فشانی‌های ایشان خواهیم بود و بایستی از آرمان‌های ایشان پیروی کنیم و خواهیم کرد.

در پایان این مصاحبه به‌یادماندنی که از چند عضو در تاریخ کشورم نوشته شد، با آقای یوسف ترکمان به گفت‌وگو نشستیم؛

آقای یوسف ترکمان از تنها مدرک باارزشی که همیشه با آن به دیگران فخر می‌فروشد می‌گوید که تنها مدرک و مستند حقیر کارت عضویت گروه انقلابی (خمینی خواه) بود.

در آن دوران که بنده در روستا زندگی می‌کردم روستایمان حدوداً" متشکل از 60-70 نفرِ بود که بنده کوچک‌ترین عضو ساکن در آن بودم.

در میان فعالیت‌ها که هر کس به دنبال راه گشایی بود و تنها به پیروزی فکر می‌کرد آقای ترکمان وظیفه پیک و اطلاع‌رسانی را به جلسات خانگی و یا شرکت مراسمت راهپیمایی در شهر را به عهده داشت.

 تمامی این صحبت‌ها گوش چشمی از رشادت‌های مردان وزنان دلیر شهرم بود و به‌راستی هر کس هر آنچه از دستش برمی‌آمده را دریغ نکرده است و ما نسل بعد از پیروزی انقلاب تا آب مدیون و مرهون تمامی این افراد خواهیم بود.

انتهای پیام/