به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازشاهوخبر؛ عسل یا انگبین عبارت است از ماده شیرینی که توسط زنبوران عسل از شهد گل های گیاهان جمع آوری شده و پس از تغییرات لازم در سلول های مومی شانه ای کندو ذخیره می گردد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شاهوخبر,زنبور عسل پس از مکیدن شیره گل ها و گیاهان به وسیله خرطوم خویش آنرا به کیسه عسلی که در شکم است برده و پس از انجام چند عمل شیمیایی، آن را به مایعی خوشبو و خوش طعم، شیرین، مقوی، نشاط آور تبدیل کرده و در سلول های مومی شکل که از قبل ساخته است ذخیره می نماید .
,برای تهیه یک کیلوگرم از این شهد گوارا، زنبور ناگزیر است 120 تا 150 هزار بار شهد حمل کند وبرای فراهم نمودن آن ده میلیون گل را بازدید کرده و از آنها شهد ( انگبین ) تهیه نماید و مسافتی معادل هفت بار دور زمین پرواز کند. شهدی که بدین طریق فراهم می شود 40 تا 80 درصد آب است و زنبورداران عسل باید میزان آب آنرا به 18 الی 20 درصد برسانند تا عسل آماده شده به دست آید.
,برای تغلیظ نمودن آن زنبورها شهدی را که روز به کندو حمل کرده و درون سلول های شانه ذخیره نموده اند، شب هنگام مجددا از داخل شانه ها مکیده و وارد کیسه عسلی خود می نمایند در آنجا کمی از آب آنرا جذب و موادی از قبیل هورمون ها و آنزیم ها به آن اضافه می نمایند و بعد داخل حجره ها می ریزند؛ این عمل توسط سایر زنبورها تکرار می شود و مقداری از آب آن هم در مجاورت هوای کندو که از بال زدن زنبورها ایجاد می شود تبخیر شده و در پایان مواد دیگری از قبیل اسید های آلی و مواد ضد عفونی کننده به آن اضافه می نمایند. عمل تغلیظ آنقدر ادامه می یابد تا عسل به غلظت طبیعی خود برسد، آنگاه آن را در داخل سلول ها ذخیره می کنند و درب آنرا با موم می پوشانند و بدین ترتیب عسل انبار شده می تواند برای مدت طولانی نگهداری شود.
,امروز کار زنبور داری از حالت سنتی خود خارج شده و به صورت صنعتی و کلنی های بزرگ توسط زنبورداران اداره می شود؛ شهرستان کامیاران به واسطه طبیعت آن محل مناسبی برای پرورش زنبور عسل می باشد و در این منطقه دهها نفر به کار پرورش زنبور و تهیه عسل و فرآورده های آن مشغول هستند.
,شاید مهم ترین دغدغه زنبورداران تهیه سرمایه برای گسترش کارشان می باشد و در طی چند سال گذشته سازمان بسیج اقتصادی با سیاست های مالی خود در زمینه همراهی و همکاری با بنگاه های اقتصادی زود بازده، به زنبورداران کمک کرده تا با سرمایه کافی علاوه بر ایجاد اشتغال، به تولید مواد غذائی مورد نیاز جامعه در قالب اقتصاد مقاومتی بپردازند.
,«فرهادکمانگر» از جوانان ساکن در شهر کامیاران می باشد و از سال 90 به پرورش زنبور و تهیه عسل مشغول است و از این طریق کسب وکاری برای خود و چندین نفر دیگر به راه انداخته است؛ در این مدت با علاقه و پشتکار و با همکاری سازمان بسیج سازندگی توانسته است سالیانه 4 تن عسل را به بازار مصرف عرضه نماید.
,وی درباره چگونگی روی آوردن به این شغل اظهار می دارد؛ پرورش زنبور عسل شغلی است که با کمترین سرمایه می توان بیشترین سود را کسب کرد؛ همچنین با توجه به علاقه و تخصصی که دراین زمینه داشتم به این کار روی آوردم و اینک با همکاری اعضای خانواده ام در راه کسب روزی حلال تلاش می نمایم.
,کمانگر درباره میزان کمک های دریافتی از سازمان بسیج سازندگی می گوید؛ برای گسترش شغلی که از طریق آن امرار معاش می نمایم، علاوه بر سرمایه اولیه در حدود 200 میلیون ریال از سازمان بسیج سازندگی تسهیلات دریافت کردم و اینک با توجه به بازار مناسب عرضه و فروش عسل، سالیانه در حدود 250 میلیون ریال درآمد دارم.
,کمانگر پرورش زنبور عسل را باعث اشتغال زائی می داند و دراین باره می گوید: کار تهیه عسل و پرورش و رسیدگی به زنبورها، به چندین نفر نیرو احتیاج دارد و براین مبنا توانسته ام علاوه بر ایجاد شغلی پردرآمد، برای 5 نفر دیگر به صورت مستقیم و غیر مستقیم اشتغالزائی نمایم.
,بدین ترتیب فرهاد کمانگر به مانند دیگر جوانان جویای کار و اشتغال این دیار با پشتکار، کسب علم نموده و با همیاری وهمکاری سازمان بسیج سازندگی کلنی های زنبور عسل خود را در دشت کامیاران گسترش داده تا هم درآمدزائی نماید و هم در عرصه اقتصاد مقاومتی تلاشی مضاعف را به منصه ظهور برساند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه