به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا زیتون طی یادداشتی به قلم یاسر نجف‌زاده، دکتری تربیت بدنی و مربی درجه B فوتبال نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,چند روز قبل انتصاباتی در ورزش استان و آن هم در باشگاه ریشه‌دار و در چند سال اخیر موفق تراکتورسازی اتفاق افتاد که جای بسی تعجب و تفکر عمیق دارد. خیلی فکر کردم تا بدانم شاخص‌هایی که مدیر عامل محترم باشگاه برای انتخاب این افراد در نظر گرفته چه می‌تواند باشد، اما چیزی دست گیرم نشد، بجز 2 عامل که در ذیل به آن پرداخت می‌کنم:
,1- قحط الرجال؟
,ترقی اندرین ورزش محال است که در این ورزش قحط الرجال است
,قحط الرجال در فرهنگ معین به معنای نایاب بودن مردان کارآمد است. در کشورمان در هر بخشی هم مشکلی داشته باشیم در ورزش در این زمینه هیچ مشکلی، بدلیل وفور کارشناسان ورزشی نداریم. در استان فقط در 11 دانشگاه، رشته تخصصی تربیت بدنی در مقاطع کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی وجود دارد که دانشجویان تربیت بدنی و علوم ورزشی تربیت می‌شوند که نقش چشمگیری در پیشبرد ورزش استان می‌توانند داشته باشند.
,
, اساتید و دانشجویانی در شهرمان داریم که در حوزه‌های مختلف ورزش از جمله مدیریت ورزشی (برنامه ریزی، مارکتینگ و اقتصاد ورزشی و ...) فیزیولوژی ورزشی و علم تمرین و دیگر حوزه‌های ورزشی در سطحوح ملی و بین‌المللی دارای آثار علمی ماندگار و قابل استناد می‌باشند.
,از طرفی مقارن شدن با قرن 21 و هزاره سوم که تخصص بعنوان شرط اول و آخر در تمامی زمینه‌ها مطرح است و از آن بعنوان قرن اطلاعات یاد می‌شود (که در واقع اطلاعات تخصصی بعنوان کالای استراتژیک باعث توسعه یافتگی سازمانها و کشورها می‌شود) انتصاب‌های اینگونه، چقدر با شاخص‌های شایسته سالاری، تخصص محوری، عدالت محوری سازگاری دارد و چقدر باعث توسعه پایدار باشگاه تراکتورسازی می‌شود جای سوال بزرگی است؟
,2 - بده‌بستان سیاسی؟
,در جهان امروز، ورزش علاوه بر تمام منافع بیشماری فردی، به ابزار سیاسی در دست رجال سیاسی کشورها هم تبدیل شده است، بویژه که جوانان مخاطبان اصلی ورزش محسوب می‌شوند.
,در تعریف سیاست اینگونه آمده است: کاربرد قدرت به منظور اعمال نفوذ به فرآیند تصمیم گیری برای رسیدن به نتیجه.
,اعمال قدرت و نفوذ سبب شده از واژه سیاست دو تعریف ارائه شود:
,الف) رفتار به نفع خود
,ب) فرآیند طبیعی درست تصمیم‌گیری
,در کشورهای پیشرفته به نوع دوم از تعریف سیاست در ورزشتاکید زیادی می‌شود. آنها همه چیز را در نفع شخصی نمی‌دانند و معتقد به تصمیم‌گیری در فرآیندی درست هستند که باعث نفع عمومی ورزش کشورشان می‌شود.
,مثلاً کشور انگلستان برای فرار از رکود اقتصادی در سال 2007 تمامی تلاش خود را جهت میزبانی مسابقات المپیک انجام داد تا با متقاعد کردن کمیته بین‌المللی المپیک، با یک کار سیاسی مثبت هم جلوی رکود را گرفته باشد و هم باعث رونق اقتصادی کشورشان شوند. بر اساس گزارش رسمی lioyds bank در آمد حاصل از برگزاری میزبانی المپیک 2012 لندن برای اقتصاد انگلستان تا سال 2016 برابر با 26 میلیارد دلار و برای 62 هزار و 200 نفر شغل ایجاد کرد.
,اما در کشور ما درست برعکس این کار سیاسی مثبت که منافع عمومی بهمراه دارد، تعریف اول از سیاست (استفاده ابزاری از ورزش به نفع خود) بیشتر به چشم می‌خورد. در واقع ورزش بسان ابزاری پر زرق و برق در دست افراد سیاسی است که به منافع و آرزوهای شخصی خود برسند. در سال‌های اخیر حذف آقای دکتر توکل از هیات رئیسه فدراسیون بین‌المللی کشتی یا عدم حمایت و کارشکنی در حضور آقای مرادی در کنفدراسیون وزنه برداری آسیا از این گونه رویه‌هاست که باعث از دست رفتن کرسی‌های بین المللی شده است که می‌توانست آثار مفید خیلی گسترده‌ای برای ورزش کشور داشته باشد.
,به عنوان یک کارشناس ورزش اعتقاد دارم که دارد کمی دیر می‌شود و باید کاری کرد. اگر هر چه سریعتر فکری به حال این ورزش نکنیم. شاید ورزشی که بگفته افلاطون هدیه‌ای از جانب خداوند است و بعقیده کامو مقوله‌ای است که باید در آن اخلاقیات را آموخت و در اکثر فرهنگ‌های مختلف شکل مهمی از آموزش‌های اخلاقی است را جبرا فراوش کنیم و فرزندانمان را از رفتن بدان منع کنیم.
,باید هر چه سریعتر دست اندرکاران ورزش کشور نسبت به تصویب و اجرای طرح نظام ورزش کشور اهتمام جدی بعمل آورند تا هر فردی با تخصصی بغیر از ورزش نتواند وارد عرصه پاک ورزش شود، همچنان که وررزشی‌ها نمی‌توانند این کار را بکنند.
,و باید تمامی باشگاه‌های کشورمان از ظرفیت و پتانسیل موجود در دانشگاهیان و تحصیل کردگان ورزشی استفاده کنند تا زمینه توسعه پایدار ورزش وبه خصوص فوتبال را سرعت بخشند.
,به امید چنین روزی ..
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه