به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حسین فرکی در نشست خبری قبل از بازی با پرسپولیس، به نکته بسیار درستی اشاره کرده و گفته: «ما در ابتدای فصل برخی بازیکنان را با مبالغی بالا جذب می‌کنیم، در حالی که شاید در پایان فصل همه این پول هم به آنها پرداخت نشود اما این مسئله به خاطر مدیریت اقتصادی مدیران ماست که بدون برنامه اقدام به جذب بازیکن می‌کنند و هم باشگاه و هم بازیکن را دچار مشکل می‌کنند. در تمام دنیا در مقابل تعهد و کارایی بازیکن به او پول پرداخت می‌کنند اما در اینجا این مسئله مدنظر نیست. برای نمونه مبلغ قرارداد مسعود حسن‌زاده در تیم ما در این فصل از همه بیشتر بود اما در عمل و به دلایلی نتوانست به ما کمک کند که ایرادی هم به این مسئله وارد نیست و امیدواریم در باشگاه جدیدش عملکرد بهتری داشته باشد.»
این حرف‌های فرکی بی‌ربط نیست. جداً امسال کدام بازیکن گرانقیمت را دیدید که عملکرد خوبی داشته باشد؟ تعداد خریدهای گرانقیمت شکست خورده در تیم‌های باشگاهی ما بسیار بیشتر از نمونه‌های گران و موفق بود. اصلاً انگار کلمه «گران» و «موفق» امسال کمتر از سال‌های قبل کنار هم نشستند.
اشاره فرکی به مسعود حسن زاده اشاره درستی است. پرداخت پول بالا، لزوماً نه تعهد می‌آورد و نه تضمین‌کننده موفقیت است. پرداخت پول یکسان و عادلانه و سرِ وقت کمک می‌کند تا شالوده یک باشگاه حفظ شود و بازیکنان و مربیان انسجام لازم را به دست بیاورند اما نتیجه گرفتن تیم را رقم‌های درشت رقم نمی‌زنند بلکه تعهد بازیکنان و مربیان است که سبب برد یک تیم می‌شود. حسین فرکی روی نکته‌ای دست می‌گذارد که نقطه تاریک نظام مالی باشگاه‌هاست.
این که بازیکن نه بر مبنای میزان بازی کردن و نحوه اثرگذاری‌اش که بر مبنای رقم اول فصل پول می‌گیرد و این غلط است. باشگاه‌ها می‌توانند جای بستن قرارداد‌های بی‌اثر ، نوع دیگری از تنظیم قرارداد را انتخاب کنند که در اروپا معمول است و امیر عابدینی هم در داماش این شیوه را مرسوم کرد. اینکه بازیکن 40 درصد مبلغ قراردادش را قطعی بگیرد و 60 درصد دیگر به این برگردد که بازی کند یا در فهرست بازی باشد یا روی سکو بنشیند. وقتی مؤلفه‌هایی مثل رضایت مربیان و میزان پیشرفت بازیکن در مبلغ قرارداد اثرگذار باشد ، طبیعتاً برای بازیکن هم ایجاد انگیزه می کند.
به حرف‌های حسین فرکی باید فکر کرد و از آن مهم‌تر باید به ساختار اقتصادی باشگاه‌های خودمان بیندیشیم که از پس پرداخت پول بازیکنان خودشان برنمی‌آیند اما هر سال خود را بدهکارتر می‌کنند. جامه‌ای نو بر تن فوتبال ایرانی باید.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
منبع:میزان
]
ارسال دیدگاه