به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رهیاب:حجت الاسلام محمد صادق فرزامامتی که در هر زمان و با هر محدودیت و تحریمی دست از آرمان‌های انقلاب اسلامی و امام راحل برنداشته و نخواهند برداشت. ولی افسوس که تمام تحریم‌ها و دشمنی‌ها از دشمن قابل‌تحمل است اما ضربه خوردن از دوستان و صاحبان مناصب سخت و جان‌سوز است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رهیاب, حجت الاسلام محمد صادق فرزام,
در ذهن پرمشغله‌ام خودبه‌خود این ابیات نقش می‌بندد«هرکس به طریقی دل ما می‌شکند/ بیگانه جدا، دوست جدا می‌شکند/ بیگانه اگر می‌شکند حرفی نیست/ از دوست بپرسید چرا می‌شکند؟
,
در این نوشته سعی می‌کنم نظر اسلام را در مورد بیت‌المال و حقوق کارکنان بیان کنم شاید بعضی از مسئولین با خواندن این روایات به خود بلرزد و پا از خون شهیدان بردارد و به‌اندازه متعارف و قانونی حق خود را از بیت‌المال اخذ کنند.
,
چه زیبا مولی‌الموحدین به یکی از کارگزاران خود چنین می‌فرماید: کاری که به عهده توست، طعمه نیست، امانتی است که بر گردنت نهاده‌اند.
,
مولا علی علیه‌السلام منصب را امانتی از جانب خدا می‌داند که بر گردنت هست و باید سعی کنی این بار امانت را درست به مقصد برسانی نه یک طعمه‌ای که بخواهی جیب خود و خانواده‌ات را تا ابد پرکنی!!!
,
معیار اخذ حقوق در اسلام
,
در اسلام ملاک اخذ حقوق به‌اندازه زحمت و تلاشی است که شخص برای روند سیستم کاری متحمل می‌شود به‌عنوان‌مثال مسئولی که در قسمت اجرائی در یک سیستم فعالیت می‌کند باید بیشتر از کسی که در سیستم مدیریتی قرار دارد پاداش و حقوق بگیرد چراکه زحمت و تلاش وی بیشتر است پس باید پاداش بیشتری کسب کند.
,
و این معیار دقیقاً برعکس سیستم اداری ما که از غرب گرفته‌شده است و همیشه زحمت و تلاش را مسئولین اجرائی متحمل می‌شوند ولی مدیر مافوق پاداش بیشتر و حقوق بیشتر می‌گیرد.
,
حضرت علی علیه‌السلام که نابغه مدیریت است چنین می‌فرماید (لاثواب لمن لاعمل له) یعنی کسی که عملی در فضای اداری انجام نمی‌دهد نباید پاداشی هم کسب کند
,
و معیار دیگر را حضرت به مثبت بودن کار و اساسی بودن فعالیت می‌بخشد حضرت علی (ع) می‌فرماید: «و لکل علی الوالی حق بقدر ما یصلح; برای هریک از زیردستان بر مافوق خود حقی است به‌اندازه‌ای که کارها را اصلاح می‌کند.»
,
همچنین در بخش دیگری از فرمایشات حضرت علی (ع) این موضوع به‌وضوح و روشنی بیشتری بیان‌شده است آنجا که می‌فرماید:
,
«ثم اعرف لکل امری ء منهم ماابلی، و لا تضمن بلاء امری ء الی غیره و لا تقصرن به دون غایة بلائه و لا یدعونک شرف امری ء الیان تعظم من بلائه ما کان صغیرا و لا ضعة امری ء الیان تستصغر من بلائه ما کان عظیما; نیز مقدار رنج هر یک را در نظر دار و رنج یکی را به‌حساب دیگری مگذار و در پاداش او به‌اندازه رنجی که دیده و زحمتی که کشیده کوتاهی مکن، مبادا بزرگی کسی موجب شود که رنج اندک او را بزرگ شماری و فرودی رتبه فردی سبب شود کوشش سترگ وی را خوار به‌حساب آوری.» در این نامه حضرت نکاتی زیبایی بیان می‌فرماید و آن اینکه وقتی ملاک دستمزد به‌اندازه رنج و زحمت است بنابراین دیگر نباید بزرگی شخص باعث شود دستمزد بیشتری بگیرد بااینکه کاری نکرده باشد و همچنین کوچکی شخص در اجتماع باعث شود که کار و زحمت زیاد وی را بی‌ارزش بشماری.
,
از این فرمایش می‌فهمیم که ملاک در اخذ دستمزد موقعیت اجتماعی نیست بلکه ملاک اصلی سهم هرکس در انجام کار محول شده است. چه بسیار مدیرانی که حتی یک‌مرتبه بر سر پروژه‌های شهری نمی‌آیند لکن پس از پروژه حق‌الزحمه این اشخاص بیشتر می‌گردد و این خلاف فرمایش مولی‌الموحدین علی علیه‌السلام هست.
,
نظارت در اسلام
,
مطلب دوم در مورد ناظران بر روی مسئولین هست. آیا در اسلام ماده‌ای به نام نظارت بر روی کار مسئولین داریم یا نه؟ تا چه مقدار باید افعال مسئولین زیر ذره‌بین گرفته شود و در صورت اثبات فساد یک مسئول چه برخوردی را باید با ایشان کرد؟
,
در اینجا می‌بینیم حضرت امیر علیه‌السلام بازهم به ما ملاک داده است بعنی درواقع نظر اسلام نظارت دقیق بر روی کار مسئولین است چراکه خطا مسئول باعث اشکال به‌کل بدنه نظام اسلامی می‌گردد.
,
حضرت در بیان بلندی دستور به بودن ناظر عینی و مستقیم بر کار و عملکرد مسئولین می‌دهند و نه‌تنها به وجود ناظر اکتفا نمی‌کند بلکه درصورتی‌که اثبات شود که شخص فسادی انجام داده دستور به زدن تازیانه و بدنام کردن وی در اجتماع می‌دهد
,
حضرت فرمودند: رفتار کارمندانت را بررسی کن. ناظرانی راست‌گو و وفاپیشه بر آنان بگمار که مراقبت و بازرسی پنهانی تو از کار آنان، سبب امانت‌داری و مهربانی آن‌ها با رعیت خواهد بود کند
,
و در ادامه می‌فرماید اگر تخلف ایشان بر تو ثابت شد گردنبند ننگ و تهمت بر گردنشان بیفکن
,
اعوان‌وانصار خویش را سخت زیر نظر بگیر، اگر یکی از آن‌ها دست به خیانت زد و مأموران سری تو متفقاً چنین گزارشی دادند، به همین مقدار از شهادت قناعت کن و او را زیر تازیانه کیفر بگیر! و به مقدار خیانتی که انجام داده او را کیفر نما! سپس وی را در مقام خواری و مذلت بنشان! و نشانه خیانت را بر او بند! و گردن بند ننگ و تهمت را به گردنش بیفکن
,
ادامه دارد....
]
ارسال دیدگاه